INVERNESS 2010

De terugreis & thuiskomst

2010-09-03T20:00:00.181-04:00

Om 7 uur gaat de wekker, het feest is voorbij. De slingers hangen even halfstok. Wat een drama om van de wekker wakker te moeten worden. En dan ook nog wel om naar huis te gaan. Ik spring even voor de laatste keer onder de douche ( deze vakantie dan ) en wek daarna de rest. Iedereen is even enthousiast als mij, een hoop gegrom dus...
En dan kan het grote gegoochel met de laatste spullen, welke nog in de openstaande tas moeten, beginnen. De trollies van de kids zitten nog niet vol, daar kunnen dus ook nog wat spullen bij. Met veel pijn en moeite kan ook de laatste tas dicht. De witte was wordt verzameld in het washok, het laatste afval wat bederfelijk is, gaat in de containers. De rest, zoals ijs, halve fles bacardi, flessen cola en mountain dew, laten we gewoon in de villa staan. Daar zullen we best de volgende bewoners blij mee kunnen maken.

Iets na half 9 staan we klaar. De koffers staan in de auto, de voordeur kan voor de laatste keer deze vakantie worden afgesloten. We rijden nog 1 keer via het hobbelige zandpad om Marc & family op te halen. En dan kunnen we op weg naar het vliegveld.

Onderweg ben ik extra alert op de tolhuisjes. Vorig jaar bleek ik er eentje gemist te hebben op weg naar het vliegveld. Kreeg toen na 3 maanden een rekening thuis van 1 dollar + een administratiefee van 10 dollar. Maar deze keer lijkt het goed te gaan, in totaal heb ik 5 dollar betaald aan tol, hetzelfde bedrag als op de heenweg. Bij National gaat het ook keurig. We krijgen een afrekenbonnetje met de bekende 0 USD erop. In totaal hebben we deze vakantie 1.667 miles gereden, $ 62 aan tol betaald en voor $ 151 getankt. De prijs van de benzine zakte van 2,579 in het begin naar 2,459 per gallon op het einde.

Bij United moeten we de koffers op de weegschaal zetten voordat we door kunnen naar de balie. 2 koffers overschrijden de limiet van 50 lbs. Die weegschaal van Edwin bedriegt dus de boel, die geeft te weinig aan. En hij maar denken dat ie niet aankomt op vakantie. De ene koffer weegt 51 lbs en de andere 51,5. Na wat geshuffel met wat spullen mogen we door. We printen de boardingpassen uit en leveren de koffers in. Het is kwart voor 11, we zijn mooi op tijd voor onze vlucht van 1.26 PM

We duiken met z'n allen op wat stoelen en het wachten kan beginnen. Jordan gooit zijn laatste meegenomen dollars stuk in de Disney Store. Simone slaat ook nog wat leuke dingen in voor thuis. Ik maak een begin aan de weblog, loop iets achter. Gelukkig hebben we free internet op MCO.

De vlucht van Orlando naar Washington verloopt zonder problemen. Bij het instappen in het vliegtuig mag Jordan nog even in de cockpit komen van de piloot. Even later hoor ik hem door de microfoon omroepen: "welcome aboard, this is your captain speaking " . Met een glunderend gezicht komt ook hij even later op zijn plaats zitten.

Iets voor op schema landen we in Washington. En daar moeten we een heel stuk lopen voordat we bij gate C07 aankomen, waar onze vlucht naar Amsterdam vertrekt. We hebben het idee dat we weer bijna terug in Orlando zijn, zo'n stuk hebben we gelopen. Ik vind Washington maar een oud vliegveld, niet mijn 1e keus.

We eten en drinken nog lekker wat bij Starbucks. Ik oefen nog een keer met de papieren toiletbrillen. De ruimte op het vliegveld is toch wat groter dan in het vliegtuig.

En voordat we het weten kunnen we al gaan boarden. We vliegen om 05.43 PM. Voor vertrek horen we de purser omroepen dat we een klein probleem hebben met de heating en dat we ongeveer 15 minuten vertraging zouden hebben. Geen probleem, de vlucht zal maar 6 uur en 40 minuten duren. Na 20 minuten komt er weer een melding, een onderdeel is niet op voorraad en moet worden ingevlogen. Dit gaat ongeveer 1 uur en 20 minuten duren en dan moet eea nog gemaakt worden. Hij weet nog niet of we terug mogen naar de gate. De stemming in het vliegtuig wordt nog minder. Ik raak er zelfs lichtelijk van in paniek en druk meteen op de bel, vraag om een stewardess. De vertraging zal er toch niet voor zorgen dat de smaak en kwaliteit van de chicken in gevaar komt ? Ik word gerustgesteld, hij zal smaken als altijd .....

Weer 20 minuten later krijgen we te horen dat het probleem toch is opgelost en dat we de lucht in kunnen. Hopelijk bedoelt hij het op de juiste manier....

De terugvlucht verloopt verder zonder problemen. Iets voor half 8 staan we weer met beide benen op de grond in Amsterdam. De koffers komen ook redelijk snel, dan kunnen we met de bus terug naar Van der Valk. De auto wordt hier ook volgeladen. We nemen afscheid van Marc en Marjolein, wij moeten de sleutel van de villa nog even terug gaan brengen naar Edwin en Wendy. Daar worden we welkom geheten door Edwin, in een broek van Sabine, een shirt van Vincent en schoenen van Jeroen. Hij stond nog onder de douche en was even vergeten dat wij al voor de deur stonden.

Rond 11 uur maken we dan onze eigen voordeur weer open. Een hele mooie vakantie zit er weer op. We hebben genoten van elkaar en van de rust. We hebben gedaan waar we zin in hadden. Misschien achteraf nog iets te weinig gerelaxt. Maar we gaan snel de slingers weer ophangen, het leven moet immers een feest blijven !

Inmiddels is het zondag maar hebben we er nog steeds moeite mee om in ons ritme te komen. Vrijdag hebben we het zo lang mogelijk proberen te rekken, tegen 9 uur is de batterij echt leeg. Zaterdagochtend word ik als eerste wakker om half 1, de rest om half 2. Veel doen we verder niet. 's Avonds weer op tijd naar bed toe, zo rond 10 uur. Deze keer slapen we niet in een keer door. Jor is om 2 uur nog wakker. Ik en Simone worden om 12 uur weer wakker en vallen pas tegen 5 uur weer in slaap. Als we dan onze ogen weer open doen zien we dat het al half 1 in de middag is. Dat gaat morgen veel opstartproblemen geven op de 1e school- en werkdag na de vakantie. We zullen wel zien ....

Iedereen hartelijk dank voor de vele leuke reacties via het forum, de mail en de weblog. Ook de "stille" lezers bedankt voor jullie tijd. We maken de weblog natuurlijk in 1e instantie voor onszelf en willen er nog een boek van maken. Maar het is erg leuk om te zien dat anderen er ook plezier aan beleven. Was een extra stimulans om iedere avond er eens rustig voor te gaan zitten / liggen om onze belevenissen op papier te zetten. Nogmaals iedereen bedankt !

Snicker of een iPAD ?

2010-09-01T23:59:00.138-04:00

En zo is dan toch de laatste volle dag in Inverness aangebroken. We gaan de vakantie in stijl afsluiten, volledig relaxen dus ! We hoeven niets meer, zoals eigenlijk de hele vakantie al. Alles mag. Vandaag willen we nog lekker een dagje aan het zwembad doorbrengen en van de zon genieten. Deze schijnt volop. Voor het ontbijt lezen we altijd even de reacties op de blog, een aantal volgers " adviseren " om de iPAD toch maar te gaan kopen. Gisteren ben ik toch weer aan het twijfelen geslagen. Is natuurlijk wel leuk speelgoed voor papa. Simone hakt de knoop voor me door en zegt: kopen dat ding. Dus ik nogmaals gekeken op internet welke Best Buy in de omgeving voorraad heeft. Ik moet naar Ocala. Maar de store is pas om 10 uur open, dus eerst even ontbijten. Daar voor de deur gaan liggen heeft ook geen zin. Terwijl Sim de tafel dekt maak ik even wat foto's van de villa en de Dodge.

Na het ontbijt ( ik wil eigenlijk alleen een snicker en dan weg, maar dat mag niet van Simone ) gaan de kids bij Marjolein zwemmen, Simone begint vast rustig met het verzamelen van de spullen voor de koffers en ik ga met Marc naar Ocala. 40 minuten en 26 miles later ( dus niet 40 minuten EN 26 miles maar ik doe 40 minuten over die 26 miles. Anders wordt het weer een raadsel hoeveel minuten ik in totaal weg ben. Dus hoeveel minuten ik over die 26 miles zou doen ), vraag ik vol spanning aan de verkoper of de iPAD met 16 gb nog op voorraad is, YES !! Ik moet 12 wikkels van de snickers inleveren en tegen bijbetaling van $ 499 ben ik de trotse eigenaar. iDAD !! Nu heb ik niet voor niets al die snickers gegeten deze vakantie. Ik schaf meteen wat accessoires aan ( schermfolie + beschermetui ) en daarna weer terug naar de villa. Ik natuurlijk zo blij als een hond met 7 l.llen. Overigens rijdt dat wel weer een heel stuk moeilijker.

Simone heeft inmiddels al een koffer gepakt en het hele bed verder volgelegd met voorraad. Hoe gaat dit allemaal passen ?? Dat is voor latere zorg. We gaan lekker met z'n negenen in ons zwembad. Dat is pas de 1e keer deze vakantie, we hebben Marc, Marjolein & kids bijna niet gezien. We bommen er zo'n best op los. Mitch is zo fanatiek bezig dat hij volledig uit zijn zwembroek scheurt.

Rond 5 uur gaan Sim en ik uit het water. We gaan nog even wat koffers vullen. Robin en Jor blijven nog even lekker poedelen, Mitch schiet meteen op de iPAD. Ik moet eerst iTunes installeren op de laptop, maar daarna kan hij volop spelletjes gaan downloaden. Ja, we moeten morgen in het vliegtuig natuurlijk wel iets te racen of schieten hebben. Zal overigens het geluid maar uitzetten anders geeft dat weer zo'n schrikreactie in het vliegtuig.

Koffer 2 en 3 zitten ook vol. De tussenstand is niet gunstig. We hebben nog veel spullen en nog maar 1 koffer en een grote tas.... En Simone wil ook nog even naar de Dollar Tree en na het eten ook nog naar de Walmart.

Dan belt Edwin, de schoonmaakster is ziek, of ik ook nog ff de villa wil schoonmaken. Ja, daar trappen we dus niet meer in. We krijgen nog wat andere opdrachten van hem zoals het biljart maaien, het zwembad leeglaten, het vuilnis sorteren, de post uit de koelkast en de vleeswaren uit de brievenbus. Het was nog een hele lijst, misschien dat ik de volgorde wat door elkaar heb gehaald. Ik probeerde het te onthouden maar had het beter goed op kunnen schrijven. Hoop maar dat alles goed is gegaan.

Dan kunnen we op pad om voor de laatste keer wat te shoppen. Bij de Dollar Tree worden gelukkig alleen 6 extra rollen kerstlint ( en buiten is het 34 graden ... ) ingeslagen. Daarna gaan we de vakantie afsluiten bij de Outback. We pakken een grote ronde tafel, ik mag als oudste op de hoek. Ik had nog een tegoedbon van 10 $ gekregen van Ronald via Orlandotips.nl. Natuurlijk pas net voor vertrek naar de Outback de code ingegeven op internet. Ik zou een mail krijgen waarna ik de voucher kon inleveren. Die kwam echter pas om 1.15 uur in de mail. Toen lag ik echter al te slapen. Ik ga deze bon dus maar weer aanbieden op het forum. Kan ik, via Ronald / jarjarbinks, weer iemand anders gelukkig maken.

Overigens is de Outback op 1 geëindigd deze vakantie qua steaks !!

Met een volle buik gaan we nog even langs de Walmart. Hier zijn we de vakantie ook begonnen. De doubleburger voor een dollar slaan we nu maar over. Natuurlijk wordt hier ook weer wat gekocht. Ik krijg het zweet weer op het voorhoofd. Nog meer spullen voor in de koffer. Met een afgeladen auto gaan we terug naar de villa.

Daar check ik even online in. Ik ga voor 1 koffer per persoon. Of zal ik toch een 2e koffer bijboeken voor 45 dollar ?? Maar ja, dat past dan weer niet in de auto.... Ik blijf dus bij 1 koffer per persoon. De 2 grote koffers worden even op de weegschaal gezet. Ze geven exact 50 lbs per koffer aan. Hoe heb ik het zo kunnen uitkienen !

Mitch duikt weer achter de iPad. Robin en Jor gaan hun eigen handbagage inpakken. Na 2 uurtjes zijn we bed- maar nog niet reisvaardig. 1 tas staat nog open, met nog wat ruimte. Volgens mij heb ik echter nog teveel spullen voor dat kleine gaatje. We zullen wel zien. Deze avond ga ik op tijd slapen, rond 1 uur gaan de oogjes dicht. De weblog moet, met pijn in het hart, even wachten.

Universal & Uggs

2010-08-31T23:59:00.157-04:00

Vanochtend worden we wakker van de telefoon. Wie kan dat nu weer zijn ? Na 2 keer overgaan is het weer stil. Wij natuurlijk wakker, gelukkig is het al 9 uur. 10 minuten later gaat de telefoon weer. Het zijn toch niet de Jehova's getuigen van gisteren hè ? Nee, het is Marc van Dodge. Ik denk eerst dat hij wil weten hoe onze Dodge Journey bevalt. Is toch echte service van National & Dodge. Maar hij blijkt op zoek te zijn naar Cornelus Farmer. En die is er dus niet. We zullen de groeten aan hem overbrengen.

Maar ja, we zijn nu wel klaarwakker. Tijd om te gaan ontbijten dus. Ik ga de keuken in voor het bakken van eieren terwijl Robin netjes de tafel dekt. We hebben nog 2 volle dagen Inverness en omgeving, we bespreken wat iedereen nog wil gaan doen. Ik en Simone gaan voor relaxen, Robin wil nog terug naar de Florida Mall om nog een extra paar Uggs in te slaan en Jor & Mitch willen nog wel een keer naar Universal om nog wat attracties te doen.

Na het ontbijt gaan Mitch en ik eerst even nog wat inkopen doen bij de Walmart. Het ijs is op en dat kan natuurlijk niet. We belonen onszelf met een extra ijsco voor onderweg. Mocht ik vandaag verder niets kunnen vinden, de Snicker pakken ze niet meer van me af.
Hebben we wel verdiend om met dit warme weer boodschappen te gaan doen.

Op de terugweg fotograferen we de omgeving nog wat. De route op en neer naar de Walmart hebben we toch weer een aantal malen gereden. We willen ook de thuisblijvers een beetje de sfeer laten proeven. Het is echt een heel verschil met toeristisch Orlando. Ik zorg voor de foto's, Mitch is alert op naar buiten stormende locals. Hij vertrouwt het niet helemaal en denkt dat ze met shotguns naar buiten komen stormen. Volgens mij heeft hij teveel Call of Duty gespeeld de laatste weken.

Het is echt een prachtige omgeving waarin je ook nog eens het echte Amerika ziet.
Nadat we de boodschappen hebben opgeruimd plonzen we nog even lekker in het zwembad. We willen rond half 2 vertrekken naar Universal.
Dit loopt natuurlijk iets uit, daarvoor is het ook vakantie. Om kwart voor 2 rijd ik de Dodge van de oprit af.
Onderweg fotografeert Sim nog wat natuur. Valt overigens niet mee met een snelheid van 70 miles.

In Universal is het niet echt druk. Deze keer parkeren we op het bovendek bij Jurrasic Park.
De kids willen nog in ET, wachttijd 10 minuten. Vervolgens naar de Simpsons, hier 30 minuten maar dat vinden we te lang. Dus door naar Men in Black. Hier ook maar 10 minuten wachttijd. Mitch gaat nog een 2e keer via de single ride. 10 minuten later is hij al weer terug. Daarna terug naar de Simpsons, nu nog maar 20 minuten wachttijd. Ook deze attractie doen we dus nog een keer.

Ik twijfel of ik een nieuwe Crocodile Dundee hoed aanschaf. Die andere is helemaal versleten deze vakantie. Met een kapmes door het hoge gras op zoek naar palmbomen, het bedwingen van krokodillen op de snelweg, het besluipen van de zeemeerplussen in Inverness en het schieten van flamingo's in Universal. Ja, en jullie maar denken dat vakantie alleen maar relaxen is.

Mitch en Robin gaan nog vlug in de Rockit. Natuurlijk via de single ride. Uiteindelijk zitten ze toch bij elkaar in dezelfde rit, achterste rij. Omdat de wachtrij voor single ride eigenlijk geen wachtrij mag heten, gaan ze nog een 2e keer. Ze vinden deze achtbaan wel leuk maar hij kan toch niet tippen aan de Kraken.

En dan verlaten we voor de laatste keer deze vakantie Universal. Eigenlijk moeten we Harry Potter nog gaan doen in Islands of Adventure maar hebben niet echt zin meer om naar het andere park te gaan. We gaan dus terug naar de auto en hebben zo een reden om nog een keer terug te gaan naar Amerika en Orlando.
Gelukkig was ik wel genoeg gegroeid het afgelopen jaar om overal in te mogen.

Het volgende actiepunt van deze dag wordt dus het scoren van Uggs voor Robin in de Florida Mall. Eerst eten we nog even bij Panera. We zijn helemaal gek op de uiensoep welke ze hier serveren. Deze wordt gemaakt volgens een speciaal recept. Normaal zorgen uien en uiensoep voor rook en brandplekken in het ondergoed, deze van Panera heeft deze bijwerkingen niet.

Dan steken we de straat over, figuurlijk dan. We zijn met vakantie en overbruggen de 500 meter, welke we ook zouden kunnen lopen, met de auto. Het is straks natuurlijk anders ook weer 500 meter terug.
Robin weet precies wat ze wil en slaat snel haar slag. Met Simone maakt ze een deal. Als Simone ook mee betaalt, mag zij ze op zaterdag aan naar het voetballen van Mitch en Jordan.
Jor koopt hierna nog vlug 2 knuffels in de Disney Store. Hoe gaat het donderdag toch weer allemaal passen in de koffers ?

We doen hierna nog even wat giftshops aan op International Drive. Ook Jordan wil nummerplaten voor op zijn kamer. Hij slaat er meteen 5 in. Gelukkig kunnen ook Mitch, Robin en Simone nog wat spullen vinden die via dollars van eigenaar veranderen. En ik, ja, ik teer nog steeds op de snicker ijsco van vanochtend.

Dan rijden we voor de laatste keer vanuit Orlando terug naar Inverness. Morgen willen we nog een dag in de omgeving van de villa blijven. En natuurlijk morgenavond de vakantie afsluiten bij de Outback.

Rond half 11 zijn we weer terug in de villa. Ik plof nog even lekker met Jordan en Mitchell in het zwembad.
We denken nog lang niet aan de chicken or pasta .....

Inverness / Pr1me

2010-08-30T23:59:00.218-04:00

Vandaag worden we wakker met prachtig weer. Niet dat we buiten geslapen hebben, we zien het als de lamellen opengaan. De stemming zit er meteen goed in. Robin zorgt voor verse croissantjes uit een blik bij het ontbijt. Ik dek de tafel, Mitch en Jor genieten nog even met Simone op bed.

Als we lekker zitten te ontbijten wordt er op de deur geklopt. Sinterklaas komt altijd via de schoorsteen, voor de kerstman is het ook nog te vroeg. Vol enthousiasme maak ik open, benieuwd wie ons goed nieuws komt brengen. It's a message from God. Nee hè, staan er 2 Jehova's getuigen voor de deur. Hebben we er in Nederland voor gezorgd dat ze niet meer durven aan te bellen, staan ze in Inverness voor de deur. En ze zijn ook altijd met z'n 2-en, is er natuurlijk eentje de getuige voor de ander en vice versa. Daarom heten ze zeker zo, Jehova's getuigen ...
Ik bedank vriendelijk en doe voorzichtig de deur dicht. Ik wil zeker weten dat er geen voet tussen de deur zit, dadelijk heb ik een claim van een paar miljoen aan mijn korte sportbroek hangen.

Na het ontbijt ga ik samen met Robin op pad om wat foto's te maken van Inverness. Vorig jaar is het er niet van gekomen, nu zitten we ook alweer bijna tegen het einde van de vakantie aan.

Het is een heel gezellig stadje, we knippen er flink op los. Er zijn een paar parkjes en ook is er volop water. Natuurlijk met waarschuwingen voor alligators. Maar ze waarschuwen niet voor zeemeerminnen ( of beter gezegd, zeemeerplussen ) welke aanspoelen aan wal ...

Op het pad naar het water ziet Robin ook nog een mooie tak liggen. Alleen als ze wat dichterbij komt, schiet deze ineens weg. Blijkt het een kleine slang te zijn. Ik natuurlijk blauw van het lachen en te laat voor het maken van een foto. We besluiten dat we voorlopig genoeg promotie voor Inverness hebben gedaan en gaan lekker terug naar de villa. Er moet gezwommen worden.

Thuis schieten we vlug onze zwemkleding aan en dan kunnen ook wij weer gaan genieten van een paar heerlijke uurtjes in en om het zwembad. De zon schijnt lekker, temperatuur is 92 graden fahrenheit, 33 graden. En wat is er dan lekkerder dat een villa met eigen zwembad ?

Toch willen de dames nog voor de laatste keer deze vakantie naar de Pr1me outlet. Ze hebben daar nog niet alles gezien. Jordan wil nog even naar de Toys 'r Us. Daar zijn we de vorige keer bij de Florida Mall niet meer aan toegekomen. We vragen TomTom of er ook eentje op de weg naar de Pr1me zit, geen probleem. In Ocoee zit ook een vestiging. Simone gaat met Jordan en Robin de Toys binnen, ik ga met Mitch naar buurman Best Buy. We spelen weer even met de iPad, hier bieden ze hem aan voor $ 499 maar dan met 16 ipv 8 gb. Ik informeer even naar de voorraad, helaas 0. Met lege handen gaan we terug naar de Toys. Onderweg mag Mitch nog even in een politiewagen zitten. De agent had toch niets te doen.

Daarna gaan we naar TGI. Het is inmiddels tegen 5-en, tijd om ook aan de inwendige mens te denken. We zijn nog 3 volle dagen hier, dus we kunnen onze top 3 van restaurants nog net een keer afwerken. De stemming zit er goed in, de slingers wapperen volop. Simone gaat zelfs aan de margarita. Als we onze ober vragen om een foto te maken van ons, vraagt hij spontaan zijn collega om deze te maken en kruipt zelf bij ons aan tafel. Ja, je kunt natuurlijk niet iedere dag met 5 gezellige Nederlanders op de foto.

En dan kunnen we gaan shoppen. Het is helemaal niet druk, we parkeren weer vooraan. Is wederom handig met het sjouwen van alle tassen straks naar de auto. De buit voor vandaag is niet onaardig. We slaan allemaal nog wat kleding in. Simone vindt bij Ralph Lauren ook nog een sprei voor op bed. Jor heeft allemaal geen zin in het passen van kleding. Hij gaat liever een keer springen. En verder alleen een ijsco voor hem, maar dan is het er ook wel een van Haagen-Daz.

Rond 11 uur zijn we weer terug in de villa. Als ik nog wat achter de laptop in de kamer zit, kruipt Jor snel bij ons de slaapkamer op. Dan gaat Robin vanavond maar bij Mitch op de kamer slapen. Zo begint de grote beddendans weer. Maar het grote bed blijft natuurlijk voor papa en mama !

Tot morgen

Zondag rustdag & Olive Garden

2010-08-29T23:54:00.000-04:00

nu we tegen het einde van de vakantie gaan komen ( we gaan pas donderdag naar huis ) probeer ik nòg langer van de dagen hier in Amerika te genieten. Ik val pas om iets voor 3-en in slaap. Moest eerst het verslag nog typen en toen nog een aantal andere reisverslagen bijlezen. Toch ben ik vanochtend weer rond 8 uur wakker. Rond half 9 kruipen Mitch en ik achter de laptop om de wedstrijd van PSV live te volgen. Eerlijk gezegd kan deze wedstrijd ons niet echt pakken, tussendoor gaan we lekker een potje biljarten. En ja, pa is echt niet meer te verslaan. Daarna gaan we lekker op ons gemakkie ontbijten.

Voor vandaag hebben we geen echte plannen. We willen zoveel mogelijk in de zon doorbrengen in ons heerlijke zwembad. Nu moet alleen de zon nog doorbreken. En dat is iets wat we niet zelf in de hand hebben. Heel af en toe schijnt het zonnetje heerlijk, daar moeten we het voorlopig mee doen. Het blijft wel droog. De gezusters kraanvogel komen langs of ik mee tikkertje ga doen. Ik zeg dat het mijn verplichte rustdag is en dat ik niet uit het zwembad kom. Enigszins teleurgesteld gaan ze weer weg.

We vermaken ons prima. Iedereen doet waar hij of zij zin in heeft, er gebeurt dus eigenlijk bar weinig in en rondom de villa. Jor vermaakt zich heerlijk in de jacuzzi, hij maakt er zijn eigen privé zwembad van.

En ik, ja, de volgende foto zegt meer dan een a4-tje vol met tekst. Voor de gevoelige kijkers onder ons, even de oogjes dicht en doorscrollen. Voor de overige personen, geniet net als ik van dit moment:

Rond 3 uur gaan we er toch nog even op uit. Simone wil even naar Dillards in Ocala. Ook hier lopen we niet zonder tassen de winkel uit. Ik koop een mooi Ralph Lauren shirt, Robin slaagt voor een nieuwe schooltas en Simone krijgt een mooie ring. Er zit een joekel van een glinsterende steen in. Door de gunstige koers van de dollar en de speciale only today aanbieding is ze voor 15 euro weer helemaal blij. Ik natuurlijk ook.

Daarna naar Olive Garden. Zoals gezegd hebben we hier nog nooit gegeten. Wel al het een en ander over gehoord. Nu moeten we het zelf ook maar eens ondergaan. Het is er druk, we moeten zo'n 20 minuten wachten met een pieper op zak. Helaas hebben ze geen single ride. Er zit dus niets anders op. Ik verheug me enorm op het eten en de ervaring van een nieuw restaurant.

Vandaag doe ik eens gek en ga voor lasagne. Als het lichaam deze enorme verandering maar kan verwerken.
Maar eerlijk gezegd, het viel me niet tegen. Maar in mijn top 3 komt de Olive Garden niet voor.

Op de terugweg gaan we nog even naar een Walmart, Simone bedenkt altijd wel iets wat we nog nodig hebben. Of de boter is op, of de chocomel, of de zalm. En we komen altijd met van alles naar buiten, behalve met de boter of de chocomel of de zalm .....

Rond half 10 zijn we weer in de villa. De kids gaan vroeg naar bed, rond 10 uur zijn ze helemaal onder zeil. Simoon kijkt naar haar favoriete zender, HGTV. Ik bestijg het bed weer, laptop op schoot, borrel binnen handbereik.

Vandaag weer een dag, zoals wij vinden dat een vakantiedag mag zijn. Alles mag, niets moet !!
We blijven genieten.

relax en Florida Mall

2010-08-28T23:59:00.069-04:00

De ochtend beginnen we weer in de relaxstand. Zo rond half 9 uur klimmen we uit ons bed. Ik voel me ijzersterk en daag Jordan en Mitchell meteen uit voor een potje biljarten. Ze hebben me gewoon eerst bijna 1,5 week laten biljarten met clubs. Wist ik veel. Nu ik eenmaal doorheb dat je een keu nodig hebt, zijn ze geen partij meer voor mij. Van Jor win ik met 9-6 en van Mitch met 11-4.

Na het ontbijt ga ik lekker naar buiten toe met mijn boek. De kids volgen snel en we maken er een echt feest van. Als nu de zon nog maar eens echt wil doorbreken. Koud is het niet, droog is het wel, maar het is wederom niet echt zonnig. Maar dat mag de pret niet drukken. Salto's, bommetjes en echte bam-jonge ( een soort karatetrap uit de serie New Kids on the Block ), ze komen allemaal voorbij. Ik ga meer voor het synchroon zwemmen, al is dat wel moeilijker in je eentje.

De kids gaan lekker met nintendo's en ipod's op de ligbedden liggen. Ik geniet van de rust. De gezusters kraanvogel doen weer verstoppertje, deze keer krijg ik ze alleen alle drie niet gevonden. De salamanders staan ook in de weekendstand. De bommenwerpers zijn teruggekeerd naar hun basis, ik zie geen enkele vliegende tor voorbij komen. Vlinders fladderen vrolijk af en aan. Een aantal krekels zijn aan het repeteren. Ze proberen het volkslied voor me te spelen maar enige oefening is nog wel noodzakelijk.

Ik spot dolfijnen die heerlijk achter en langs de boot voorbij zwemmen. Een dolfijn heeft het zo naar haar zin en knipoogt even naar me. Had ik nu maar een fototoestel bij me. Het is heerlijk weer, ik geniet van een heerlijke cocktail aangeboden door een serveerster van Hooters. En dan word ik wakker, zie geen dolfijnen meer, maar merk dat ik op mijn riante luchtbed in slaap ben gevallen in het zwembad. We zijn inmiddels zo'n 1,5 uur verder.

Tegen 3 uur vertrekken we naar de Florida Mall. Gisteren is het er niet meer van gekomen, vandaag ondernemen we een nieuwe poging. We hebben nog 5 volle dagen in Orlando en " moeten " nog 5 restaurants doen: Olive Garden, TGI, Outback, Panera en Red Lobster. Bij de Florida Mall zit een Panera, daar gaan we eerst onze buikjes vullen voordat we de Mall onveilig gaan maken. Iedereen kiest eigenlijk weer hetzelfde, alleen Jor neemt iets meer. ( op de foto is 1 bordje van Jordan al weg ) Ja, hij moet ook nog groeien.

En dan kan het shoppen beginnen. Mitch slaagt erg goed bij Aeropostale, ik geloof 5 t-shirts en een broek. Robin heeft er ook zin in en koopt een broek, een vest en een t-shirt. Jordan slaat bij de Disney Store 2 nieuwe knuffels in, een Donald en een Tijgetje. Bij de Macy's slaagt Mitch nogmaals, nu 2 shirtjes van Tommy plus een spijkerbroek van Levi's.
Ik blijf even hangen in de Apple store met Mitch en Jor. De dames gaan liever naar kleding kijken. In de shop speel ik even met de iPad, zal ik het wel of zal ik het niet doen. Ik kan de knoop niet doorhakken en vervolg mijn weg maar weer richting de kledingzaken. Inmiddels is het al kwart voor 9 en om 9 sluit de Mall.

Als we in de auto zitten willen de dames nog meer shoppen. Of we nog even een Walmart in de buurt kunnen doen. TomTom zoekt een supercenter op die 24/7 open is zodat ze alle tijd hebben.
1,5 uur later stappen we ook hier weer bepakt met een aantal tassen naar buiten. Buiten de boodschappen om heeft Simone nog 2 broeken, een pyamabroek en een pyama-blouse gescoord. En ik, ja, ik moet het vandaag alleen weer met een snicker doen. Had ik dan toch maar die iPad gekocht ....

Onderweg naar de villa zien we zo'n 4 kilometer voordat we Inverness weer binnen rijden iets raars op de weg liggen. Het is geen hert, zeker geen grizzlybeer en ook geen zebra. Met de cruise control op 60 mph trek ik met een reflex aan het stuur en kan nog net met 2 wielen links en 2 wielen rechts om een krokodil heen rijden. Het is er eentje van zo'n 70 cm. Ik durf niet te stoppen om een foto te maken, stel voor dat pa en ma in de struiken liggen te wachten. Maar het is wel een raar gezicht om een krokodil op de highway te zien liggen.

Om half 12 zijn we dan weer terug in de villa. Mitch en Jor willen nog proberen revanche te nemen met biljarten, wederom hebben ze geen enkele kans. Als ik ze moet geloven is de lichtinval niet juist, loopt de tafel scheef af, zijn de ballen niet rond, is het doek niet egaal, zijn de hoeken geen 90 graden en zijn de openingen in de tafel kleiner geworden. Toen ik de afgelopen week deze argumenten ter sprake bracht werd ik uitgelachen. Nou, wie het laatst lacht.....

Met een voldaan gevoel stap ik rond kwart voor 1 met een heerlijke borrel in bed. Simone bevindt zich inmiddels in het bos van Harry Potter en is druk bezig met het omzagen van een grote den.

Ik kijk weer terug op een heerlijke dag, de slingers blijven wapperen. Morgen is het zondag pyamadag. We willen veel van onze tijd doorbrengen in het zwembad, genietend van een heerlijk zonnetje. Natuurlijk niet in pyama maar in zwemkleding. Misschien later op de dag naar Ocala wat shoppen en daarna heerlijk eten bij Olive Garden. We zullen wel zien wat ervan terecht komt.

Islands of Adventure & Florida Mall

2010-08-27T23:30:00.074-04:00

We beginnen in het ritme te komen. Ik word om half 8 wakker, open een ooglid, sluit deze weer en om half 10 probeer ik het nog een keer. Ik heb zowaar uitgeslapen. Nou moet ik wel zeggen dat ik gisteravond pas om kwart over 2 ging slapen. Moest eerst verslag nog typen en toen kwam P(ieter)enPe alweer online. Hij zat al op zijn werk en ik moest nog gaan slapen. Blijf het raar vinden dat tijdsverschil.

We hadden ons voorgenomen om vroeg op te staan om naar Islands of Adventure te gaan en daarna te gaan shoppen in de Florida Mall. Maar helaas is het tijdstip van vertrek dus iets later geworden. Zo rond half 2 rekenen we weer 15 dollar af om te mogen parkeren. Deze keer lijkt het erop dat we helemaal achteraan in de rij komen te staan, dat kan nooit de bedoeling zijn. Gelukkig vult de auto voor mij de laatste plek, ik dus even omkeren om in de volgende rij als 1e vooraan te mogen parkeren. Mooi, dat scheelt toch weer zeker 400 meter overbodig lopen.

In het park gaan we ons richten op attracties voor Jordan. Als eerste in Cat in the Heat en daarna in One Fish, Two Fish. Het lukt Jordan om mij precies in een straal te krijgen. Hij lachen, ik nat. Die pak ik nog terug vandaag.

Vervolgens lopen we door naar Harry Potter. Mitch en Robin doen nog snel een keer Dragon Challenge. Ik ga samen met Jordan en Simone aan het Butterbeer van Harry Potter. Smaakt niet verkeerd.

De wachtrij bij Harry Potter and the Forbidden Journey bedraagt 30 minuten. Een paar weken geleden bedroeg dit nog zo'n 2 tot 2,5 uur. Het wordt gelukkig minder druk in de parken.
Op het moment dat we de rij in willen gaan gooit een member zich voor ons. De attractie wordt tijdelijk gesloten vanwege een technisch mankement. We hebben geen zin om te wachten hoe lang dit gaat duren en vervolgen onze eigen journey. We komen via Jurassic Park terecht bij Dudley Do-Right's Ripsaw Falls. Ook hier echter tijdelijk buiten bedrijf vanwege een technisch mankement. Gaat lekker zo.

Dan maar naar Popeye & Bluto. Hier maar een wachtrij van 10 minuten. Deze 10 minuten is echter alleen maar een wandeling van 10 minuten, een rij is er niet. We lopen zeker een kilometer ( lijkt het dan ) voordat we in een ronde band mogen stappen. Uit deze attractie komen we soaked. En dan bedoel ik ook echt soaked. Drijf en drijfnat stappen we hier uit. Opdrogen komt vandaag niet meer goed. In de winkeltjes is het gewoon koud als we daar met onze drijfnatte kleren doorheen lopen.

We gaan het park verlaten en lekker eten bij het Hard Rock Cafe. Ook hier smaakt het weer allemaal heerlijk. Alleen ook hier vrij koud met die natte kleren in de airco. Als ik moet plassen moet ik gewoon gaan zitten op het toilet, zo koud is het ...

We besluiten om niet meer naar de Florida Mall te gaan. We gaan lekker terug naar de villa. In de auto creeer ik onze eigen droogtrommel, de verwarming gaat lekker hoog. We stoppen in Inverness nog even bij de Publix voor fruitsalade. Jordan wil een nieuw pak Oreo's, zijn voorraad is op.

Aangekomen bij de villa zien we dat de tuinman vandaag ook weer is geweest, de grasmat ligt er weer strak bij. We duiken met droge kleding op de bank en kijken nog een film.
Vanavond gaan de oogjes op tijd dicht. Om 10 uur is het volledig stil.

Alweer een heerlijke dag is voorbij gevlogen.

verstoppertje & Old Town

2010-08-26T23:58:00.107-04:00

" Lex, Lex, ik hoor iets " hoor ik Simone roepen. Met een katachtige sprong lig ik naast het bed. Verdomme, weer de hoogte vergeten, deze keer bijna mijn enkelbanden gescheurd. De knal die Sim hoorde bleek niets anders dan Jordan te zijn, die met zijn knieën tegen de lamellen duwt. Vannacht slaapt hij gezellig een nachtje bij ons op de kamer. Het is kwart over 2, nog te vroeg voor mijn krantenwijk. Ik ga dus maar ff fluite en dan snel terug naar bed.

Om half 8 word ik pas weer wakker, ik begin dus te wennen. Vandaag staat er wederom niets op de planning. Misschien aan het einde van de middag naar Old Town. Maar verder rust.

Ik relax wat aan het zwembad. Jor en Mitch gaan zwemmen bij Marc, ik breng ze daar even naar toe. 10 minuten later lig ik weer in mijn eigen badje. Half uur later gaat Robin ook zwemmen bij Marc. Ik stap weer in de auto, lijk wel een taxi-bedrijf. 10 minuten later lig ik weer in mijn eigen badje. Gaat de telefoon, Edwin. Voor hij iets kan zeggen roep ik dat het zwembad er picobello bij ligt. Geen groene wanden en het water is kraakhelder. Hij zal me niet nog een keer zijn zwembad van zo'n 9,5 * 4,5 meter " vrijwillig " laten boenen !
Hij wil echter alleen even de waterstand opnemen. Maakt zich toch wat zorgen over mijn opmerking van gisteren dat we bijna binnen kunnen zwemmen. Het water mag niet boven de dolfijnen staan. Nou heb ik nog geen dolfijn gespot hier dus dat zit wel goed. Hij heeft het echter over de tegeltjes in het zwembad. Ik moet de kurk even uit het zwembad verwijderen, houdt hij me nu weer voor de gek ? Hij ligt eea toe en het probleem wordt door mij vakkundig opgelost.

Daarna kan ik weer heerlijk gaan genieten van de rust. Op mijn luchtbedje, drijvend in het water, zie ik libelles een luchtshow geven, spelen salamanders wie het langste stil kan blijven zitten, fladderen vlinders voorbij die tikkertje doen en proberen vliegende torren ( of wat het ook mogen zijn ) als bommenwerpers door het gaas heen te vliegen. De 3 gezusters kraanvogel doen een spelletje verstoppertje. Nummer 1 telt tot 10 en wie niet weg is, is gezien.

Terwijl Simone wat met de wasmachine aan het spelen is ( ja, ik heb ook vakantie hè ) en een hoop handdoeken, sokken en ondergoed weer hun oorspronkelijke geur teruggeeft, installeer ik me rond half 2 in mijn hoekje in het zwembad. Laptop naast me waarop ik de wedstrijd van PSV live kan volgen, boekje erbij om ondertussen ook wat te lezen. Ik kom de middag wel door.

Rond 5 uur gaan we naar Kissimmee. We willen weer lekker gaan eten bij Panera en vervolgens naar de bike night gaan in Old Town. De old timers op zaterdag hebben we daar wel gezien, nu een keer naar de motoren. We gooien de Dodge weer een keer helemaal vol met benzine, 38 dollar lichter en iets meer dan 15 gallon zwaarder gaan we op pad.
Bij Panera smaakt het weer opperbest. Deze keer voor mij de soep in een bread bowl. Altijd wel geinig dat je de soep in een broodje krijgt geschonken.

Daarna kunnen we naar de motoren bij Old Town. Het is er helemaal niet druk, heel anders dan de zaterdagavonden. We genieten van alle verschillende modellen, bij sommige kan ik niet eens bij het stuur. Simone is bang dat ik in een midlife crisis kom en ook als een echte biker terugscheur naar Inverness. Ik gooi mijn haren los, rol mijn mouwen op ( maar mijn tattoo is er denk ik in het zwembad afgegaan ) maar ontdek dat ik helaas mijn leren Crocodile Dundee broek niet bij me heb. Midlife crisis gelukkig weer voorbij.

Na al dit geweld gaan we nog even de giftshop aan de overkant van de straat onveilig maken. Jor slaagt voor een mooie etui voor school ( daar moet ie op vakantie eigenlijk helemaal nog niet aan denken ! ) en Mitch koopt 3 nieuwe nummerborden voor thuis aan de muur op zijn slaapkamer.
En dan is het weer laat genoeg, we gaan beginnen aan onze terugreis van 1,5 uur. Maar met een heerlijke auto vind ik de afstand geen probleem. Net voordat we Inverness weer binnenrijden begint het flink te regenen. Het zijn de eerste druppels die we vandaag zien. Niet slecht om 12 uur 's avonds. Hopelijk hebben we morgen ook weer goed weer, als het maar droog is. Op de planning staan Islands of Adventure en de Florida Mall. We zullen wel zien.

In ieder geval blijven we genieten van het leven ! Er zit weer een heerlijke dag op.

relaxen

2010-08-25T22:01:00.002-04:00

Vanochtend werden we wakker van het onweer. Het knalde flink. Bij de 1e knal die ik hoorde sprong ik, nog half slaapdronken, van het bed af om in kung fu houding het fort te verdedigen. Ik was echter even vergeten dat het een behoorlijke hoogte is vanaf het matras tot aan de grond. Eenmaal goed wakker bleek het gewoon om onweer te gaan.

De vooruitzichten met het weer zijn vandaag ronduit slecht. Onweer, regen en nog meer regen. Zo'n 2 tot 4 inches kon er wel vallen in de ochtend. Naast elkaar niet zo'n probleem, bovenop elkaar is het toch wel heel veel regen. Het zwembad was inmiddels ook al aardig volgelopen, net onder NAP, is zo'n 3 centimeter onder de rand. Nog een paar dagen regen en we kunnen ook binnen zwemmen.

Plannen maken we dus niet, of eigenlijk wel, we gaan voorlopig gewoon helemaal niets doen. Beetje hangen, boekje lezen, een potje snooker, beetje niksen. Een lekkere relaxdag dus.

Verder kijken we wat tv, Mitch kijkt eerst een film, Gangsterboys. Daarna kijken we allemaal de film From Paris With Love. We komen de dag dus wel door. Jordan heeft Ryan op de koffie gevraagd, die 2 mannen vermaken zich verder ook wel.

Rond 5 uur gaan we toch uit de zwembroeken en overige hang-kleding. Eerst op bezoek bij de Kmart, kijken of we daar iets kunnen vinden wat in de koffer past. Mitch slaagt voor een t-shirt, Simone krijgt een bleech pen. Nu moeten we natuurlijk wel gaan knoeien om te kijken of deze schoonmaakstift echt werkt.

Na de Kmart gaan we naar de Outback, het is weer etenstijd. Zoals altijd is het hier bijzonder lekker, we genieten van de heerlijke steaks. We gaan ook nog voor een toetje, cheesecake. Gelukkig bieden ze daarna geen after eight meer aan ...

Na de Outback doen we nog even wat boodschappen bij de Walmart, de koelkast is aardig leeg. We doen alleen het eetgedeelte bij de Walmart maar zijn toch een hele tijd aan het winkelen. Ze hebben hier ook zo veel.

Behalve van elkaar en van het heerlijke eten kunnen we oa ook van de natuur genieten. De lucht ziet er prachtig uit. Even tijd voor een foto.

Gelukkig is het vanaf later op de middag droog gebleven. Hopelijk is het dat morgen ook weer zo, het is toch wel lekker op een luchtbed in de zon in het zwembad ! Voor morgen hebben we nog niet veel plannen. Misschien morgenavond naar Old Town, willen we een keer naar de parade met motoren gaan kijken. We zien morgen wel wat de dag ons weer brengt ! Niet te veel nadenken, stel voor dat we er moe van worden.

Ik ga op tijd naar bed met een borrel, laptop mee om het verslag weer te schrijven. Gisteravond haalde ik de deadline niet, had ik vanochtend meteen een aantal boze abonnees in de mail.

stimuleren economie

2010-08-24T23:59:00.105-04:00

vanochtend worden we wakker met regen. Gelukkig niet binnen, maar buiten gaat het flink te keer. Het komt er met hele bakken tegelijk uit. Vandaag willen we wat gaan relaxen en dan einde van de middag naar Pr1me om wat in te gaan slaan. Mijn oogst deze vakantie is nog wat aan de magere kant, 1 snicker.
's Ochtends speel ik een paar potjes biljart in de garage. En vandaag ben ik niet te kloppen. Heb de nieuwe regels, waaronder het eerst maken van een dubbele flik-flak voor Mitch, nog niet hoeven in te voeren. Deze ga ik pas toepassen als ik weer ga verliezen. Dank voor deze tip Rick. Ik ben dus in een opperbeste stemming. Tijdens het biljarten horen we ineens buiten een ongelofelijk klap. De garagedeur maken we open en zien dat de basketbalpaal door de harde wind is omgevallen. Gelukkig net langs de auto af ....

Had ik al gezegd dat ik deze ochtend niet te verslaan was ? Natuurlijk word ik nog een aantal malen uitgedaagd door de kids, ze willen revanche. Nooit doen dus, vasthouden dat gevoel en stoppen op het hoogtepunt.

's Middags gaan we maar op tijd shoppen, wat moeten we anders ? Ja, relaxen is mijn voorstel, maar Simone wil toch graag gaan shoppen. Rond 2 uur gaan we dus al op weg naar Orlando. Onderweg voel ik me alsof ik in Universal ben. Regelmatig staan er Men in Black / Men are Black langs de Turnpike met een gun in hun handen. En maar richten op de passerende automobilisten. Omdat ik me nog in de attractie waan, maar geen geweer bezit, moet ik iets anders verzinnen om deze aliens uit te schakelen. Met de cruise control op 60 rijd ik recht op ze af. Op het laatste moment wijk ik echter uit, blijken het geen aliens te zijn, maar agenten welke met een lasergun de snelheid staan te controleren.

Robin en Mitch geloven het allemaal wel, ze maken even tijd voor een schoonheidsslaapje. Jor zit lekker achter in de auto te lezen.

Als eerste gaan we naar de Tommy Hilfiger Clearance. Met een volle tas staan we een uurtje later buiten, de eerste buit is binnen. We gaan hierna eerst eten zodat we daarna vol energie de Pr1me kunnen gaan leegroven.

We gaan vandaag gezond eten, zien sinds een week weer heel veel groene dingen. Waren bijna vergeten dat er ook nog gezonde dingen te eten zijn in Orlando. Bij Ponderosa genieten we van een heerlijk stuk vlees, maar misschien wel nog meer ( nou ja, bij wijze van spreken dan, ik ben natuurlijk geen konijn ) van de groenten / salade buffet.

En dan kunnen we los. Bij de Pr1me kunnen we helemaal vooraan parkeren, hoeven we straks niet zo ver te lopen met al onze tassen. Om een lang verhaal kort te maken, we zijn "aardig" geslaagd. De rook kwam van de credit card. Morgen moeten we maar thuis blijven, verwacht wel een telefoontje van Obama. Dat we de economie zo'n geweldige boost hebben gegeven. Zie onderstaande foto met de buit van een paar uurtjes shoppen. En dan hebben we eigenlijk alleen nog maar de Nike store en Tommy Hilfiger gehad. We moeten de komende dagen dus zeker nog een keer terug.

Met een voldaan gevoel vertrekken we weer richting Inverness. Onderweg stoppen we nog even bij Steak 'n Shake voor een overheerlijke milkshake. Mitch krijg uit het niets de slappe lach.

Rond kwart voor 12 zijn we weer terug in de villa. Ondanks het slechte weer hebben we de slingers toch weer opgehangen en hebben we ook deze dag weer tot een echte vakantiedag gebombardeerd.

drukke dag

2010-08-23T23:11:00.001-04:00

Vandaag gaan we naar Universal. We zijn op tijd wakker, Simone rond kwart over 5, ik hou het vol tot kwart voor 6. Ik duik even achter de laptop, Sim gaat lekker nog wat lezen op bed. Na het ontbijt rijden we rond tien voor 8 aan naar Universal. Onderweg gooien we de Dodge voor de 1e keer vol met benzine. Nou ja, we vullen de tank helemaal af. Voor 38 dollar krijgen we 15 gallon, zo'n 67 dollarcent per liter. Met de huidige koers ongeveer 53 eurocent.

Nadat we 15 dollar parkeergeld hebben betaald, parkeren we rond half 10 op rij 262, wederom bij E.T. Na een flinke wandeling, waarvan veel op rolband, duiken we bij Universal als 1e in de rij bij de Rockit. Wachttijd 15 minuten, dat gaat dus vrij snel. We kunnen maar met 2-en op de 1e rij, ik offer me op en ga achter de kids zitten op rij 2. Het leuke in deze achtbaan is dat je individueel je muziek kunt uitkiezen. Die galmt vervolgens door de boxen op het moment dat je 90 graden omhoog gaat. Ik kies veilig voor " I will survive ", beetje toepasselijke muziek.
Het is een leuke rit, we gaan gelijk voor een 2e keer. Nu in de single ride. Dit is ideaal, we staan meteen vooraan en kunnen alle 3 met dezelfde rit mee.

( nee, foto is goed geplaatst, in deze positie ga je naar boven )

Hierna gaan we naar Twister, even een stormpje meemaken. De koeien vliegen in het rond, benzinestations ontploffen, lantaarnpalen vallen om en als we een paar minuten later weer buiten staan schijnt de zon. Ja, het weer is hier heel onvoorspelbaar.
De volgende attractie die we gaan doen is de Mummy. Jordan durft er best in maar offert zich op om op de tas te passen..... Robin blijft bij hem. Samen met Sim en Mitch gaan we wederom in de single ride. En ook in deze attractie lopen we langs de wachtrij van 20 minuten af om meteen in te kunnen stappen. Ik op rij 1, Mitch op 2 en Simone op rij 3. Goede uitvinding die single ride, zo heb je geen express pas nodig.

Hierna maken we een tussenstop bij de Starbucks, even aan de inwendige mens denken. Die heeft immers al heel wat te verduren gekregen met al die achtbanen.

Het is vrij rustig in het park. Na het bezoek aan Starbucks werken we vervolgens 2* Men in Black af ( we kregen de Aliens in de 1e rit niet allemaal gedood ). we doen de Simpsons ride en brengen ook E.T. nog op de fiets naar huis. We hebben dus weer een goede daad verricht. Inmiddels is het tegen half 3 en besluiten we dat we voor vandaag wel even genoeg Universal hebben gedaan. We gaan vroeg aan het diner, op naar T.G.I. Friday's. TomTom doet weer zijn werk, even later zitten we al aan tafel. We gaan alle 5 voor de ribs. De foto's spreken voor zich.

Met een volle buik gaan we vervolgens shoppen, op naar de Premium. Ook hier is het vrij rustig, de vakantie lijkt voor een hoop toeristen al voorbij. De score na een paar uur valt een beetje tegen. Simone heeft nieuwe laarzen van Guess. Gelukkig ziet ze ( vooralsnog ? ) af van Uggs. Robin scoort ook vandaag iets, nu bij Tommy. Mitch slaagt voor nieuwe sportschoenen bij Nike en Jordan trekt 2 t-shirts uit het rek bij Disney. En ik, ja ik krijg een snicker.
Met deze magere buit gaan we terug naar de villa waar we rond half 9 de Dodge weer op de oprit parkeren. We maken het met z'n allen niet laat.

Morgen weer een dag waarop we gaan genieten van het leven. Morgenochtend wordt het relaxen. Morgenmiddag willen de dames weer shoppen, er is nog ruimte genoeg in de koffers. Wordt dus een bezoek aan de Pr1me. We zullen zien.

zwemmen en verrassing

2010-08-22T22:09:00.003-04:00

Deze morgen worden we wakker gemaakt door Mitchell. Het is nog geen 6 uur. Hij barst van de hoofdpijn. Heeft een heftige aanval van migraine. Simone behandelt hem, van mij krijgt Mitch een zetpil en we zetten hem even onder de douche. Daarna leggen we hem weer terug in bed. Omdat we 2 slaapkamers hebben onderverhuurd slaapt Mitch in het extra bed bij ons op de master bedroom. Gelukkig valt hij snel in slaap, emmer voor de zekerheid naast het bed.

Wij zijn helaas klaarwakker. Ik ga maar achter de laptop, weer een lekkere lange dag om van te genieten. Ik zit wat op msn, gelukkig is het in Nederland al later en zijn er wat bekenden online. Het zonnetje komt rond kwart over 7 op, ik ga even lekker buiten genieten van alle rust. Wat is het toch heerlijk !
Ik maak een paar foto's van het zwembad en van de opkomende zon.

De zon komt mooi op achter het erg hoge gras ( komt er dit jaar eigenlijk geen tuinman ? ) en de hoge bomen die normaal veel wind vangen maar nu helemaal stil zijn. Vervolgens tijger ik als een echte Crocodile Dundee door het hoge gras, fototoestel op de rug. Na een aantal meters zie ik met tranen in de ogen het restant van wat eens mooie palmbomen waren. Vorig jaar heb ik deze met zo veel liefde om de dag bewaterd. En als ik zie wat er nu nog van over is ....

Als ik hier een prijsvraag van had gemaakt had niemand ooit geraden wat deze 2 palen moesten voorstellen. Maar het antwoord heb ik al wat regels terug gegeven, dus deze prijsvraag gaat niet door. Had toch een mooie reis voor 2 personen willen weggeven ....

Na het ontbijt ga ik even lekker zwemmen totdat we rond kwart over 10 naar Marc gaan. Onze jongens moeten vandaag tegen AZ. Raar dat je om half 11 al naar het voetbal zit te kijken. Via de site vrijblijvend.com kunnen we de wedstrijd via eredivisie live helemaal zien. Ik had nog nooit van deze site gehoord maar ze zenden heel veel uit, allemaal gratis.

Robin gaat ondertussen met Marjolein mee naar de Walmart, als er geshopt wordt dan staat Robin paraat. Ze zijn echter al snel terug. Is de Walmart niet open op zondag ? Het blijkt dat hun nieuwe TomTom nog nooit bij deze Walmart is geweest en dus de weg nog niet kent. We leggen het Marjolein even uit en vervolgens kunnen ze weer op pad.

Met 3 punten op zak gaan we weer terug naar onze eigen villa. Tijd om weer op de relaxstand te gaan. Ik duik heerlijk op het grote luchtbed, dobber vol in de zon rond in het zwembad, de oogjes dicht. Dit is relaxen ten top en de reden waarom we voor Inverness hebben gekozen. Wat een rust, wat is dit genieten.

Rond 4 uur gaan we er zelf ook even op uit. We hebben geen zin om vandaag uit te gaan eten. We rijden even naar de Walmart om wat inkopen te gaan doen. We gaan eerst nog even langs bij Dollar Tree. Zelfs in deze winkel kunnen Simone en Robin wat frutsels scoren. Dan door naar de Walmart. Anderhalf uur later staan we weer buiten. We hebben voor de zekerheid alvast een nieuwe koffer gekocht. Is wel nodig nu Robin helemaal los is gegaan met shoppen. We hebben bij de McDonalds allemaal even een Double burger naar binnen gewerkt. Thuis eten we nog een lekkere pizza en ook een Caesar Salade.

Tijdens het verwarmen van de pizza belt Edwin. Het gras is inmiddels gemaaid, hoe het met het zwembad is. Alles goed, het water zit er nog in, alleen de wanden zijn van kleur aan het veranderen. En dat komt niet door de onderwaterverlichting. Het probleem is volgens hem zo opgelost. Even wat poeder in de filter gooien. Dat lukt me wel, hoewel Edwin even schrikt als ik zeg dat er allemaal zeepbellen naar boven komen. Heb ik misschien waspoeder ipv zwembadspul gebruikt ? Edwin herstelt zich snel en heeft er ook eentje voor mij. De poolboy is ziek en of ik niet "even" zelf het zwembad kan vegen. Ik denk dat hij een grapje maakt, maar helaas blijkt het een serieuze vraag.... En daar sta ik dan 5 minuten later met een hele grote veger in mijn handen.

Maar ondanks deze tegenvaller laat ik me niet uit het veld slaan. Ik blijf genieten, mij krijgen ze niet gek. Hoewel, Mitch gaat het misschien toch nog voor elkaar krijgen. Wederom verlies ik mijn partij tegen hem. Als iemand nog tips heeft of nieuwe regels kan verzinnen. We spelen nu met 15 ballen, diegene die de meeste ballen in de gaten weet te mikken is de winnaar. Als ik de score met de witte bal meetel sta ik ruim bovenaan. Maar blijkbaar is dat nu net niet de bedoeling....

Het leven is mooi. Met een heerlijke bacardi sluit ik deze dag weer af. Heb deze borrel wel met een rietje moeten drinken, kan mijn armen bijna niet meer optillen van het zware werk aan de rand van het zwembad. Ben morgen benieuwd naar het resultaat.

dagje rust en Ocala

2010-08-21T17:00:00.082-04:00

Vanochtend slapen we uit tot een uurtje of half 7. Gelukkig hebben we voor vandaag een rustdag ingepland en kunnen we hier dus optimaal van gaan genieten. Al vrij vroeg in de ochtend staan Mitchell en ik achter de pooltafel. Na de nederlagen van gisteravond heb ik de hele nacht getraind en ik ruik mijn kansen. Het 1e potje win ik glansrijk. Ik laat Mitch alle hoeken van de tafel zijn. En in elk van de hoeken zit ook nog een gat. Mitch wil revanche, ik voel me ijzersterk. Dat gevoel zakt echter snel terug naar het gevoel van een grote plumpudding. Ik heb het 2e potje helemaal geen kans. Hoewel ik heel goed tegen mijn verlies kan, zeker als ik win, stop ik er direct mee.

Ik rommel een tijdje op de laptop om oa wat te msn-en met Wendy en PenPe Pieter. Ondertussen zet ik ook de Apple van Edwin aan, kan ik daar het laatste nieuws uit Nederland even op lezen. Ja, ik kan 2 dingen tegelijk. Na weer volledig op de hoogte te zijn ga ik voor het ontbijt zorgen. Mitch dekt de tafel, ik zorg voor de bacon en eggs. Het ontbijt smaakt erg goed moet ik zeggen.

Het dondert en het bliksemt en het regent meters bier zong Guus Meeuwis. Hier hebben we gelukkig alleen de donder en de regen. De bliksem en het bier blijven achterwege. Het is ook nog wat vroeg voor alcohol. Geen weer om te gaan zwemmen dus. Sim gaat lekker op bed met een boek, ik ga met de kids een potje kaarten. Gelukkig kan ik hier door eerlijk te spelen 2 keer winnen, mijn dag kan niet meer stuk. Rond 12 uur houdt het op met donderen en regenen, we kunnen dus het zwembad in.

Toch moet er vandaag nog op uitgetrokken worden. We gaan naar de Paddock Mall in Ocala. Ik ben niet zo kapot van deze mall. Jordan, die er hetzelfde over denkt zegt: " welkom in mijn wereld ". Robin gaat echter weer helemaal uit haar dak. Die shopt er aardig op los zeg. Simone scoort ook haar eerste aankopen deze vakantie. Mitch met alleen een zonnebril en ik met nog helemaal niets staan onderaan.

Van al dat gewinkel krijgen we honger. We besluiten naar de Red Lobster te gaan. Hier is het al behoorlijk druk, gelukkig kunnen we meteen aan tafel. We eten hier weer heerlijk. Een uur later en 95 dollar armer staan we weer buiten. Wel allemaal met ons buikje vol. ( en dan in de positieve zin van het woord ! )

Op de terugweg naar onze villa in Inverness wil Simone nog even stoppen bij Barnes & Noble. Simone had op internet een mooi boek gezien van House & Beautiful welke ze hier zouden moeten hebben. Het is een reusachtige grote boekwinkel. Jordan vindt het ook helemaal geweldig. Hij koopt een boek over Hot Wheels. Hierin staan allemaal unieke exemplaren, van zo'n 25 tot 2000 dollar. Hij gaat morgen bij de Walmart kijken of ze daar toevallig nog zo'n exemplaar in de rekken hebben hangen van 2000 dollar. Want bij de Walmart kosten ze maar 97 cent volgens Jordan ....

Daarna kunnen we weer heerlijk terug naar huis. We plonzen nog even. De temperatuur is nog heerlijk, ook van het water. De onderwaterverlichting maakt het extra gezellig. Robin moet nog even op de foto met haar nieuwe joggingbroek van Victoria's Secret.

Rond half 10 hebben de meeste (dus dat zijn er minimaal 3 van de 5 ) de batterij leeg. Ik blaak van het zelfvertrouwen en schiet nog even met Mitch de garage in. Had ik beter niet kunnen doen, ik krijg weer ongenadig voor mijn broek. Voor straf Mitch weer naar bed en ik achter de laptop om het verslag van vandaag te typen.

Morgen gaan we er weer een relaxdag van maken. Daarvoor zijn we immers naar Inverness gekomen.
Ondanks de nederlaag wapperen de slingers nog vrolijk. Jaja, we blijven genieten !

Islands of Adventure

2010-08-20T15:24:00.047-04:00

Vanmorgen weer heerlijk op tijd wakker, om 6 uur ligt alleen Jordan nog te slapen. Hij wordt pas tegen half 8 wakker en slaapt zo het klokje rond. Vandaag willen we voor de 1e maal onze ultimate tickets van Universal en Islands of Adventure gaan gebruiken. De planning is om te vertrekken rond half 8, we liggen iets achter op schema. Tegen 10 voor 8 stuurt TomTom ons op weg voor een trip van zo'n 80 miles.

Onderweg weinig problemen, rond tien over 9 rijden we in de parkeergarage E.T. omver op rij 261.
Het lijkt nog niet echt ontzettend druk in de parken. We besluiten om vandaag naar Islands of Adventure te gaan. Op de Citywalk zie ik al de RockIt, de nieuwe achtbaan welke stijl omhoog gaat.
Bij de kassa's van IOA worden de passen geactiveerd, we mogen allemaal naar binnen. De Hulk laten we letterlijk en figuurlijk links liggen, we gaan meteen rechtsaf naar de 1e uitdaging. Na een stukje lopen onder de al brandende zon ( het is al zo'n 28 graden tegen half 10 's ochtends ) begin ik me toch af te vragen hoe ik toch bij die verdomde achtbaan kan komen, toch maar ff de plattegrond erbij. Al snel wordt duidelijk dat ik voorlopig niet in deze achtbaan kan, die ligt namelijk in Universal, het andere park....

Streep door de rekening, de hele planning moet worden omgegooid. Wat nu ?
Dan maar naar die Dueling Dragons die tegenwoordig Dragon Challenge schijnt te heten. Andere naam maar volgens mij is de rest hetzelfde. De wachttijd bedraagt 15 minuten, gaan we dus doen. Als echte die hards kiezen we front row. 20 minuten later staan we weer buiten, we hebben de blauwe dragon verslagen in een rechtstreeks duel ! Na dit gevecht gaan we even iets doen voor de wat kleinere kids die we bij ons hebben. Jordan, Ryan en Naomi vermaken zich prima in Seuss Landing. Simone wordt door Jordan op een flinke waterpartij getrakteerd in de One Fish Two Fish. Hij heeft de grootste lol.

Ondertussen ga ik met Mitch en Robin een keer in de Hulk. De wachttijd bedraagt 35 minuten. Even groepsoverleg, we kiezen voor de single ride. Deze gaat aanzienlijk sneller, na zo'n 5 minuten kunnen Mitch en Robin al instappen. Ze zitten nu niet naast, maar achter elkaar. Ik kan de volgende rit mee, op rij 2. Gaat eigenlijk wel lekker snel zo. En nu ik niet samen met de kids in deze achtbaan zit, kan ik gewoon de hele tijd mijn ogen dichthouden en het zweet van het voorhoofd vegen voordat ik ze weer tref bij de uitgang.
Ze herkennen me meteen aan de papieren wc-bril uit het vliegtuig, welke nog uit mijn broek hangt te wapperen....

Nadat we weer met de groep samen zijn komen we vrij snel tot het besluit dat we het wel gezien hebben voor deze ochtend. Ik voel me niet helemaal lekker. Inmiddels is het al kwart over 12. We besluiten om lekker te gaan eten bij Panera en dan daarna te gaan shoppen bij de Pr1me. Robin wil Uglies gaan scoren.
Als we weer bij de auto zijn besluit ik maar om ff de suiker te controleren. Niet dat onze auto op suiker rijdt, ik bedoel mijn eigen suikerspiegel. Deze is flink te hoog. De laatste weken had ik het vrij goed onder controle, hier komt denk ik oa het warme weer, de adrenaline van de achtbanen en het onregelmatig eten mij niet ten goede. We zoeken op de TomTom de dichtsbijzijnde Panera op en staan daar zo'n 15 minuten later voor de deur. We gaan met 4-en voor de " You Pick Two " variant, Jordan gaat voor een heerlijk aardbeiengebakje.

Ik prik nog een keer voor de suiker maar die is nog een aantal punten verder omhoog gegaan. Ging de koers van de dollar maar zo lekker. We kiezen ervoor om terug naar de villa te gaan. Marc en Marjolein gaan wel shoppen, groot gelijk hebben ze. Robin mag met ze mee zodat ze toch hopelijk haar slag kan gaan slaan in de Uggs store.

Onderweg naar de villa wordt het behoorlijk grijs ( de lucht dan, ik ben het al aardig ). Maar echte buien krijgen we niet. Een buitje van zo'n 20 en eentje van zo'n 30 druppels. Wel is het goed heet, zo'n 36 graden inmiddels. We rijden even naar de Publix om een nieuwe bak fruitsalade in te slaan, we gaan voor de grootverpakking.

Thuis gaan we heerlijk in het zwembad liggen. Ik voel het weer steeds beter met me gaan. Zo komen we de middag wel door. Voor het avondeten hebben we eigenlijk geen zin om met de auto op pad te gaan. We plunderen de koelkast wel. Inmiddels is Robin ook weer thuis gekomen, met haar 1e paar Uggs. Haar missie is ook geslaagd !

Normaal staan haar voeten recht, maar voor de foto wijzen de tenen even naar elkaar toe. Zo wordt volgens Robin de buitenkant van deze mooie laarzen beter zichtbaar. Voorlopig krijgt ze geen koude voeten meer ! En dat voor maar 106 dollar incl. tax.

De suiker is weer onder controle, gezakt naar een mooi niveau. Jordan en Mitch dagen me uit voor een potje poolen. Ik denk dat we gaan zwemmen. Maar ipv het zwembad in te duiken, duiken we de garage in. ( Edwin heeft deze overigens netjes opgeruimd, een hele verbetering tov vorig jaar. Chapeau Edwin !! ) Tegen Jordan verlies ik. We hebben speciale regels, diegene die de laatste bal scoort wint. En laat Jor nu net de laatste bal in de hoek schieten. Dan moet het maar gebeuren tegen Mitchell. Hier verzin ik andere regels. De meeste ballen in de gaten en je bent de winnaar. Ook deze partij verlies ik echter net. Ik stuur de kids naar bed, zelf ga ik maar achter de laptop om de weblog bij te werken. Morgen gaan we weer voor een relaxdag.

De slingers wapperen weer volop in de villa, de stemming zit erin, we blijven genieten !

De 1e dag in Inverness

2010-08-19T17:00:00.050-04:00

We willen iedere minuut van de dag genieten. En dat houdt dus in dat we al heel vroeg wakker zijn. Simone om 4 uur, ik zo rond half 5. Slapen lukt niet meer. Dan maar op ons gemakkie beginnen met het uitpakken van alle koffers. Daar hadden we gisteravond geen zin meer in. De kids druppelen langzaam onze slaapkamer binnen, de een wat eerder dan de ander.

MSN staat aan, al snel hebben we kontakt met Marc en Marjolein. Ook zij hebben niet echt uitgeslapen. We spreken af om om 8 uur bij de Walmart op de stoep te staan om eens lekker huis te gaan houden. Meteen bij binnenkomst in de Walmart zit een McDonalds. Volgens traditie beginnen we de 1e dag hier altijd. Je kunt immers niet met een lege maag gaan boodschappen. De McDouble voor $ 1 is echter pas vanaf 10.30 te verkrijgen. Tenminste als je een warme wilt. 2 uur wachten vinden we wat veel van het goede. We kiezen dan maar voor een gezonde Egg McMuffin.

En dan kunnen we met de boodschappen beginnen. Simone en Robin willen eerst even sfeer proeven in de winkel voordat we aan de etenswaren kunnen beginnen. Mitch zoekt meteen een zonnebril uit, Jor gaat op zoek naar het speelgoed. 1,5 uur later komen we met een volle kar naar buiten. De plastic tassen worden allemaal in de Dodge geladen en dan kunnen we terug naar de Villa.

Terwijl Simone en Jordan de boodschappen uitladen, rijd ik nog even naar de Publix voor de overheerlijke fruitsalade. Ook worden nog een paar andere lekkernijen ingeladen. Bij de buren slaan we nog even een fles Bacardi in en dan kunnen we weer terug. Simone heeft inmiddels de tafel gedekt, we kunnen dus meteen aan gaan vallen. Het smaakt allemaal weer heerlijk.

En daarna wordt het tijd voor relaxen zoals relaxen hoort te zijn. Lekker op een luchtbedje in het zwembad, genieten van de zon en de rust om ons heen. De kids vermaken zich ook prima.
De buggy van Marc wordt ook nog netjes afgeleverd, een dagje later maar uiteindelijk is ie er wel.

Zo tikken de uurtjes voorbij, tegen 6-en gaan we ons klaar maken voor het diner bij de Outback.
Wat we daar eten kan ik het beste duidelijk maken met plaatjes.

Het smaakt voortreffelijk, we genieten met volle teugen.
Na het eten gaan we lekker weer terug naar de villa. Jor valt in de auto al in slaap. Vanavond dus op tijd de oogjes toe. Om half 10 is het helemaal stil in de villa, het enige wat nog te horen is, zijn mijn vingers op het toetsenbord van de laptop. Ja, het bijhouden van een weblog schept natuurlijk verplichtingen !

De slingers hebben vandaag weer lekker gewapperd, het was een vakantiedag zoals vakantie hoort te zijn. Niets moet, alles mag, maar toch doen we niets !

Op naar Inverness !!

2010-08-18T17:00:00.035-04:00

Om half 7 gaat de wekker ! De grote dag is aangebroken, vandaag zijn wij aan de beurt. We pakken de shuttle van 7.20 en om kwart voor 8 staan we met onze koffers bij de incheckbalie van United. 3 koppels zijn ons voor, we staan dus vrij vooraan in de rij. Online Inchecken ging gisteren niet, dus we hebben nog geen idee welke plaatsen we toegewezen krijgen. United aandeelhouder Edwin verzekerde ons dat we Economy Plus gaan vliegen. We zullen zien. Als we aan de beurt zijn, zet ik mijn gezelligste gezicht op, trek de mondhoeken op van oor tot oor en ga het gesprek aan. Alles gaat eigenlijk heel vlotjes. We zitten met 5-en op rij 21, Marc mag met de familie op rij 22 plaatsnemen. Niet gek, gratis upgrade naar EP.

We laten de koffers achter, gaan meteen door de douane en dan op zoek naar een ontbijt. De stokbroden zijn ongetwijfeld vers geweest, maar dat was zeker niet vandaag. Maar ach, zo kunnen onze magen vast wennen aan de chicken or pasta.

Met volle buik gaan we naar de gate. Eerst worden we weer verhoord maar gelukkig hebben we voorkennis. Waar heeft u geboekt, heeft iemand u elektrische apparaten aangeboden en wie heeft de koffers ingepakt ? Ze krijgt ook van ons geen verrassende antwoorden. Daarna mogen we door de bodyscan. Armpjes gaan de lucht in, maar dan, paniek ! De beveiliging ontdekt de rubberen stokbroden in ons lichaam. Even wordt er aandachtig gekeken, wordt er hier een slagwapen vervoerd ? Toch gaat het sein op groen.

Daarna mogen de riemen weer in de broek en de spullen weer uit de bakken. Een beambte is nieuwsgierig en vraagt of ze nog even in de tas van Simone mag kijken. Nadat ze mij heeft verzekerd dat ze alles ook weer op alfabetische volgorde zal terugleggen geef ik toestemming. Ook deze test doorstaan we.

We zitten mooi op tijd in het vliegtuig. De vlucht naar Chicago is verkort naar 8 uur en 3 minuten, terwijl ik toch echt betaald heb voor 8 uur en 36 minuten. Morrend leggen we ons er maar bij neer. We denken lekker eerder aan te komen, de piloot denkt er dus anders over. We vertrekken gewoon een half uur later. Ja, dat kan natuurlijk ook.

Nadat we ongeveer een uur in de lucht hangen, komt dan DE vraag: chicken or pasta ? Boven Groenland genieten we van deze delicatesse, in mijn geval chicken. Nadat we de lunch (gedeeltelijk) naar binnen hebben weten te werken, is het tijd voor een dutje. MP3 op, oogjes dicht en snaveltje toe. Ik slaap ff lekker, open de oogjes, kijk op het klokje en zie dat we pas 3 kwartier verder zijn.

Dat schiet dus niet op. Ja, wat gaan we dan doen ? Beetje mensen kijken is altijd leuk. Voor ons zitten zo’n 25 personen, waarvan 17 van het mannelijke geslacht ( hoewel ik bij 1 twijfel ) en 8 van het vrouwelijk ( en hier twijfel ik bij meerdere ). 1 dame kan niet blijven zitten en staat om de 3 minuten weer op om iets uit haar tas te halen. Het moment waarop ik zit te wachten komt gelukkig snel. De vrouw stoot behoorlijk haar hoofd aan het openstaande bagageluik boven haar. Enigszins geïrriteerd kijkt ze naar haar man. Als blikken konden doden, zaten we nu met een lijk in het vliegtuig.

Op rij 20 vermaken 2 jongens van een jaar of 16 zich met de documentaire van life. Beide jongens, voorzien van bril waarvoor je wel hele goede ogen moet hebben om hier iets doorheen te kunnen zien, besluiten de vechtende nijlpaarden na te doen. De monden gaan helemaal open, terwijl de mannen elkaar aanvallen. Ik kan zo tegen de zojuist door hun verorberde chicken aankijken die al bezig was met de tocht naar het darmkanaal.
Boven Goose Bay, Canada, besluit de chicken in mijn maag, dat hij weer wil gaan genieten van z'n vrijheid. Het blijft altijd een heel gehannes om naar het toilet te gaan in een vliegtuig. Als je niet uitkijkt, loop je zo met de papieren wc bril half hangend uit je broek terug naar je plaats. Maar het lukt me weer, de chicken heeft z'n vrijheid terug. Misschien heb ik wel 2 ganzen beneden in de Bay van hun leven beroofd.

10 minuten voor op schema landen we in Chicago. We zijn snel het vliegtuig uit. De buggy van Naomi ligt op de band bij de koffers wordt ons verteld. We racen ook door de immigrations heen. Ze zijn zo onder de indruk van ons, dat we alleen maar even onze paspoorten hoeven te laten zien. Vingerafdrukken zijn niet nodig, een mooie blik in de camera ook niet. Dit schiet lekker op. Dus snel door naar de bagageband. Hier komen de koffers ook vrij snel, we gaan onze connecting flight naar Orlando makkelijk halen. Alleen dan moet nog wel de buggy komen ..... En dat gebeurt dus niet. Simone gaat even met Marc navraag doen. De buggy, nu nog spoorloos, wordt nagezonden.

We leggen in een record tempo het vervolgtraject af. Koffers worden weer snel ingeleverd, de metro gaat als een speer. Ook weer door de douane, riem weer uit broek, deze keer ook schoenen uit. De sokken hebben al heel wat uurtjes meegemaakt vandaag en zijn blij dat ze even wat frisse lucht te krijgen... Vervolgens alles weer verzamelen, weer stukje rolband, bocht om en zo'n 30 minuten voor vertrek staan we bij de gate, het zweet op ons voorhoofd.

De vlucht naar Orlando gaat ook soepel. We vertrekken zo'n 15 minuten later maar landen toch mooi op tijd
op Orlando Airport. De koffers komen weer snel, nu nog 1 horde, de autohuur. Deze keer moeten we bij de balie van National. Er is weinig te doen, de enige medewerkster van National is echter bezig. Zij krijgt ondersteuning van een medewerksters van Alamo. Alle verhalen drukken we snel de kop in, we willen ons kontrakt en snel vertrekken !! Een glimlach kan er niet meer vanaf bij de Alamo dame.
Dan door de schuifdeuren en bats, daar is het vakantiemoment. De warmte slaat je vol in je gezicht. We zijn echter niet van ons stuk te brengen en steken veilig de straat over, de parkeergarage in. We worden aangesproken door een medewerker, welke auto we nodig hebben. Op kontrakt staat Midsize, op voucher Equinox. Ik maak een gezellige babbel met hem. Hij klets vrolijk mee en uiteindelijk staan we dus bij de SUV. " Pick any one you like sir. " Wij kiezen meteen weer een Dodge Journey uit ( foto's volgen later ). Marc gaat voor een Jeep Laredo. Even nog de TomTom instellen en we kunnen op pad !

Anderhalf uur later rijden we weer de vertrouwde straat in Inverness in. Nou ja straat, het is nog steeds een giga zandpad vol kuilen. De sleutel gaat in de voordeur en dan zijn we " weer thuis ". Wat hebben we toch weer een goede keuze gemaakt door terug te gaan naar dit paleisje. Rond half 11 kruipen we allemaal in ons mandje, we zijn dan toch al zo'n 22 uur verder sinds we wakker werden gemaakt door de Toekan.

Het feest kan beginnen, de slingers kunnen uit de koffers en worden opgehangen !!

De reis naar Amsterdam

2010-08-17T12:44:00.001-04:00

Rond 2 uur trekken we thuis dan de deur achter ons dicht. De TomTom is ingesteld, op naar Hotel Schiphol A4. Zonder problemen zien we zo’n 1,5 uur later de toekan ons toelachen. Inchecken gaat snel, de tocht naar de kamer is wat ingewikkelder. Daar heb je ook bijna een navigatie voor nodig. Lift naar boven, 2 keer de hoek om naar rechts, lift weer naar beneden en dan nog een heeeeel stuk lopen. Maar uiteindelijk komt alles goed en kunnen we de kamer betreden. Het is een erg ruime kamer, alles ziet er netjes uit. Een goede keuze.

Eten gaan we bij de overburen doen, we nestelen ons bij La Place.Nadat we daar ons buikje vol hebben, gaan we proefdraaien met de shuttlebus naar Schiphol. We hebben de hele bus voor onszelf, dat is wel lekker. Opa komt vanavond terug van vakantie, die gaan we even welkom heten. Uiteindelijk komt hij zo’n uur na landing door de deuren. Geen Joris Linssen met filmploeg, maar de kleinkinderen begroeten hem hartelijk. Na wat bijgekletst te hebben pakken we de bus weer terug naar Van der Valk.

Na terugkomst bij het hotel pakken we de auto en gaan de sleutel van de villa even ophalen bij Edwin en Wendy. Het “even” ophalen wordt uiteindelijk een heel gezellig samenzijn van zo’n 3 uur. Tegen 12-en kachelen we weer terug naar Van der Valk. Daar vallen we moe maar voldaan snel in slaap.

Eindelijk !

2010-08-17T08:04:00.000-04:00

na vele laatste loodjes is het dan toch zover. Over een paar uurtjes vertrekken we naar de grote stad, helemaal vanuit het mooie zuiden. Zo rond 4 uur willen we ons melden bij Hotel Schiphol A4. Maar de vakantie begint eigenlijk al, als we hier de voordeur achter ons dichttrekken !

De laatste weken is er toch nog wel het een en ander gebeurd.

Mijn moeder is gevallen en heeft haar knieschijf gebroken. Meteen geopereerd en is nu inmiddels met de revalidatie begonnen. Ook oma van 86 is uit haar bed gevallen. Na een lange avond bij de ehbo te hebben gezeten blijkt achteraf gelukkig dat haar heup niet is gebroken. Een zware kneuzing is wel het gevolg. Wel een ziekenhuisopname van een week en vervolgens naar een logeerhuis. Ze kan nog niet zelfstandig lopen door de val. Dames, allebei sterkte !!

Ook ben ik op tijd begonnen met het synchroniseren van de mp3 spelers. Vorig jaar bleek in het vliegtuig dat ik alleen maar muziek van Kinderen voor Kinderen op mijn speler had staan, was iets ( een heleboel ! ) fout gegaan. Deze keer leek het de meteen goed te gaan. Bij het afluisteren de volgende dag had ik echter 501 maal hetzelfde nummer op mijn speler staan. Ongelofelijk ! Een 2e poging gaf wel het gewenste resultaat. Hopelijk staat alles er morgen in het vliegtuig nog op.

Afgelopen zondag hebben we tijdens het ontbijt ook de laatste paperclip van de ketting verwijderd. De aftelketting is zo helemaal verdwenen, tijd om met vakantie te gaan dus !

Gisterochtend is ook kapper Dick nog met de schaar op bezoek geweest. Hij heeft het mannelijke gedeelte van het huishouden weer zo geknipt dat er weer enige gelijkenis is met de foto uit onze paspoorten. Stel je voor dat we met ons verkeerde kapsel bij de douane zouden staan.

En konijn Zoef is gisteravond al vertrekken naar Sylvia. Syl heeft een laatste test goed doorstaan. De oren zitten aan de voorkant van het konijn, het eten gaat er voor in en komt er achter uit. Niet meteen natuurlijk.

En zo kunnen de laatste spulletjes de koffer in. Vanavond nog even bij Edwin de sleutel van de villa ophalen, kan toch ook wel handig zijn. Als ze nu maar thuis zijn ....

Klik hier voor het volgen van onze vlucht naar Chicago morgen en hier voor de vlucht van Chicago naar Orlando.

Het leven is 1 groot feest, we moeten wel zelf de slingers ophangen. En dat gaan we zeker doen !!

Are we there yet ?

2010-07-26T09:58:00.021-04:00

Nee, het is nog 22 dagen wachten voordat we mogen. En ik heb het idee dat het nog 3 hele lange weken gaan worden ...

Robin heeft al 2 weken vrij, zij is gelukkig over naar Atheneum 4. Voor Mitch ( over naar groep 8 ) en Jordan ( over naar groep 5 ) is vandaag de vakantie begonnen. En ik, ja, ik moet nog 3 weken werken voordat ik vrij krijg.

Voor konijn Zoef moest ook opvang worden gevonden. Normaal gaat Zoef op vakantie naar Marc en Marjolein, maar ja, die gaan dit jaar met ons mee naar Amerika. Dus wat gaat het voor Zoef worden ? Kan ze dit jaar ook mee in de laptoptas ? ESTA wordt echter afgewezen voor Zoef. Gelukkig is collega Sylvia bereid om voor ons konijn te zorgen. Na Sylvia aan een grondige screening te hebben onderworpen ( heb je verstand van konijnen, wat is de voorkant van een konijn, moet-ie uitgelaten worden, wat eet een konijn, hoe laat moet Zoef gaan slapen ) gaat het sein op groen: Zoef mag ook met vakantie ! Voor ons weer een zorg minder, voor Sylvia eentje meer. Maar dat vertellen we niet aan haar.

De gegevens van ESTA moeten we ook even nakijken. Volgens mij hoeven we niets aan te passen. We gaan immers terug naar hetzelfde adres in Amerika. Ik pas even de niet-verplichte velden aan: vertrek luchthaven + vluchtnummer. Toestemming blijft geldig voor alle 5, ook dat is geregeld.

Onze zitplaatsen in het vliegtuig aanpassen kost wat meer moeite. De binnenlandse vluchten naar en van Orlando kan ik online aanpassen, geen probleem. Maar de vlucht Amsterdam - Chicago en Washington – Amsterdam kost wat meer kruim ( en wat doet een kruim tegenwoordig wel niet op de valutamarkt ? ) Eerst bellen naar Continental. Daar vertellen ze me dat ik bij United moet zijn, omdat zij de “ operating carrier for your flights “ zijn. Bij United vertellen ze me niets voor me te kunnen regelen. Terwijl ik voor de terugweg toch echt nog 2 rijen met vrije stoelen zie op internet. Alleen kan ik ze niet online vastleggen. Volgende dag nogmaals naar United gebeld en nu gekozen voor de Engelse afhandeling, misschien dat die wat vriendelijker en behulpzamer zijn.

We hebben voor onze terugvlucht stoelen verdeeld over de laatste 10 rijen volgens mij, niet ideaal dus. Na wat geschuif aan United-zijde worden er nieuwe plaatsen voor ons geregeld. Wij zitten met 5 personen op 1 rij in het midden. Marc en familie zitten wat rijen achter ons, maar wel met 4 personen naast elkaar. Dat is ook weer mooi geregeld. Voor de heenvlucht komen pas 24 uur voor vertrek de stoelen vrij. Volgens het reisburo vliegen we in een toestel met 3-3-3 opstelling en hebben ze daar nu 3 rijen achter elkaar gereserveerd voor ons.

Ik kan dit echter nog nergens terug vinden. Dan maar even voor zekerheid 24 uur voor vertrek bellen naar United.

Omdat Robin in juli 14 is geworden moet ze dag en nacht een id op zak hebben. Het paspoort is wat groot, dus even een id-kaart aangeschaft. Op het stadshuis proberen ze haar meteen een nieuw paspoort aan te smeren. Sta ik hier bij de balie van Alamo ?? Haar huidige paspoort is geldig tm 22 september 2010. Volgens de ambtenaar is dat niet voldoende voor Amerika. Al denk ik zeker te weten van wel begin ik toch lichtjes te twijfelen. Aan de balie zeg ik echter vol overtuiging nee ( gelukkig Alamo ervaring ) maar thuis even op internet eea nagezocht. En natuurlijk had ik het bij het rechte eind ! Het paspoort moet geldig zijn tijdens het verblijf op Amerikaanse bodem.

Voor onze relax vakantie in Inverness moeten we natuurlijk ook voor voldoende leesvoer zorgen. Simone is helemaal gek van Nelson DeMille. Via internet komt ze erachter dat er nog een aantal oude boeken zijn ( verschenen rond 1990 ) welke ze nog niet heeft. Via de boekhandel zijn deze echter niet meer te verkrijgen. Uiteindelijk via de site van boekwinkeltjes kunnen we nog 4 boeken bestellen. Deze zijn inmiddels allemaal netjes geleverd, ook die kunnen dus de koffer in.

Verder heb ik ook nog de nieuwste map van Amerika op de PDA gezet. TomTom mag dus ook mee op vakantie om onze ritten met de auto ( welke zal het worden ? ) een stuk aangenamer te maken. 2 jaar geleden viel de navigatie spontaan uit. Toen wàs het toch gezellig in de auto .....

Via de site van attractionticketsonline zijn gisteren ook de multiday tickets besteld voor Universal en IOA. 14 dagen onbeperkt toegang tot de parken. De bevestiging van de bestelling is binnen, nu de tickets nog. Anita, nogmaals dank voor de tip !

Tot slot heeft de dollar de afgelopen weken ook nog even de 1.30 aangetikt. Dus hier ook niets te klagen. Een week of 6 geleden was de koers nog 1.19

Belangrijke stappen gezet !

2010-07-09T12:46:00.000-04:00

Afgelopen dagen hebben we weer een aantal knopen moeten doorhakken, maar, het is gelukt.
Als eerste moesten we een besluit gaan nemen over de villa. Gaan we terug naar de super de luxe villa in Inverness, welke wat verder van de parken ligt, of gaan we voor een villa dichter bij de parken ?

De kogel is door de kerk.We gaan terug naar Inverness. De villa was ons vorig jaar super bevallen. Via de eigenaar van de villa kunnen we ook voor Marc, Marjolein en de kids een eigen, iets kleinere villa regelen. Dus nu hebben we gewoon allebei onze eigen villa ! Helemaal top toch ?

Alleen iedere dag naar de parken ziet pa dan niet zo zitten. Autorijden is niet erg, maar iedere dag 160 miles op de weg zitten is toch wel wat te veel van het goede. Dan was ik wel vrachtwagenchauffeur geworden. Met de vlam in de pijp ....

Waar we in 1e instantie gingen voor Orlando flextickets voor 5 parken moeten we dus nu iets anders gaan bedenken. We willen wel wat parken gaan doen, maar niet elke dag. De waterparken zijn leuk, maar bij de villa hebben we een groot zwembad waarin we zelfs kunnen en mogen duiken. Alleen de glijbaan ontbreekt nog. Dat moeten we dan maar oplossen met wat zeepsop op de vloer. En dan glijen maar.

Via het reisverslag van Tom en Anita komen we op de multi-day tickets van Universal en Islands of Adventure. Via de site van attractionticketsdirect in Duitsland kunnen we voor 99 euro per persoon tickets boeken, waarmee we 14 dagen lang onbeperkt deze parken kunnen bezoeken. De kinderen gaan akkoord. Seaworld komt een volgende keer weer op het programma.

En omdat we 's morgens om 11.15 moeten vliegen, is het ook wel heerlijk om een overnachting te boeken in de buurt van Schiphol. Dan hoeven we 's morgens niet om half 7 vanuit Brabant naar Amsterdam te rijden, hopende dat we er op tijd zijn. Iedere ochtend is het filerijden richting Amsterdam via de A2.
We boeken een park, sleep & fly zomer arrangement bij Hotel Schiphol A4. We mogen 31 dagen gratis parkeren, hebben gratis shuttledienst van en naar Schiphol en de vakantie begint lekker een dag eerder !

We hebben er zin in !!

voorbereiding < deel 2 >

2010-07-06T08:46:00.005-04:00

Even weer een update vanuit het mooie Brabant. Er is toch wel weer het eea gebeurd om over te schrijven. En anders verzin ik er gewoon wel wat bij...

Als eerste viel snel na de betaling een heerlijke dikke envelop van USAFV ( weet u nog ? USAfunvacations ) op de deurmat. Dat is al weer jaren geleden, de laatste jaren ging alles via het web, er kwam geen post door de brievenbus meer aan te pas. Misschien dat er daarom zoveel postbodes worden bedankt voor bewezen diensten ? Het heeft ook wel zijn charme, zo'n mapje met folders, tickets, voucher voor de autohuur en nog meer. En ook nog een brief dat, sorry, sorry, de autoverhuurders voortaan een fee van $ 12,50 ex tax in rekening brengen, welke ter plaatse voldaan moet worden..

De auto komt deze keer via de balie van National, op de voucher staat een Chevrolet Equinox or simular ( IFAR ). Dit is een standard SUV volgens de site. De afgelopen jaren was de rij bij National in vergelijking met die van Alamo te verwaarlozen. ( ja, dat word je, gewoon verwaarloosd in de rij bij Alamo ! Ze kunnen best eens met koffie of een donut langskomen als je daar 1,5 uur in de rij staat. Doen ze hier bij de Jumbo ook )

Ook moeten we onze reisverzekering aanpassen. We hebben nu een doorlopende reisverzekering bij de Postbank, ieder jaar moet ik bovenop de jaarpremie nog extra 45 euries betalen om werelddekking te krijgen.
Onze tussenpersoon wordt ingeschakeld. Die komt met een mooie aanbieding van onze vrienden van de ASR. Omdat we al vele verzekeringen en de hypotheek hebben lopen bij ASR, krijgen we extra extra pakket-korting. Voor zo'n 11 euro per maand heb ik nu een doorlopende reis- EN annuleringsverzekering. En dan ook nog met werelddekking ! Wat ben ik al die jaren toch opgelicht door de ING.

Verder heb ik met de kids ook nog een verrassingsparty georganiseerd voor het vrouwtje, die ook aan het echte leven gaat beginnen ! Dat was me wel zweten hoor, alles regelen en dan ook nog ervoor zorgen dat ze niets te weten zou komen. Ik heb het zweet er nu nog van op mijn voorhoofd ( of komt dat omdat ik al een aantal dagen de griep heb met 39 koorts ? )
In ieder geval, alles is goed gekomen. Het was een geweldig feest ! Naast onze familie en beste vrienden waren ook forumleden Pieter en Petra ( links ) en Edwin en Wendy ( rechts ) van de partij.

En in tegenstelling tot de door Pieter (PenPE) gepubliceerde gephotoshopte foto op het Orlandoforum, is de bbq voortreffelijk verlopen zonder dat de brandweer er aan te pas moest komen. Zie links de foto als bewijsstuk nummer 1.
En nee, de bbq was niet op de Strabrechtse Heide bij Heeze, das een stukkie verder !

We zitten nog met één dilemma: de villa. Gaan we in op het aanbod om weer te vertoeven in de villa vol alle luxe, in Inverness, of gaan we toch dichter bij de parken zitten ? We moeten snel een bijeenkomst organiseren met onze medereisgenoten. De ketting met paperclips laat ons zien dat het nog maar kort dag is.

en we moeten ook de flextickets nog bestellen ....
en we moeten ook nog een hotel zoeken met park, sleep & fly arrangement nabij Schiphol ...

voorbereiding < deel 1 >

2010-06-29T18:20:00.019-04:00

Vorig jaar na de terugkomst uit Inverness werd al besloten om ook in 2010 onze tenten ( niet letterlijk natuurlijk ) op te slaan in Florida. Waar we in augustus 2009 de vakantie hebben doorgebracht met veel relaxen, shoppen, eten en geen pretparken, zullen we dit jaar de pretparken weer terug op de agenda zetten. Het relaxen zal hier zeker onder gaan lijden, hoop 's avonds toch wel even een brabants kwartiertje voor mezelf te kunnen pakken om onder het genot van de inmiddels bekende bacardi-cola de weblog bij te werken.

Dit jaar gaan ook zwager Marc, schoonzus Marjolein en hun 2 kids Ryan en Naomi mee naar The Sunshine State.

Als eerste moet natuurlijk naar tickets gezocht gaan worden, iets wat ik voor mijn rekening neem. De afgelopen maanden komen er eigenlijk weinig spectaculaire aanbiedingen voorbij ( of heb ik ze gemist ? ), het hele internet wordt afgestruind. De overige reisgenoten beginnen wat nerveus te worden, zie ik daar al de eerste zweetdruppels ? De spanningen beginnen wat op te lopen, de temperaturen gaan binnen soms hard omhoog terwijl het buiten koud is en regent. Gaat het nog wel goed komen ? En dan moeten we ook nog boeken voor 9 personen....

9 weken voor vertrek vind ik dan toch een mooie aanbieding. Ik vraag ook maar eens een offerte aan bij oa USA Fun Vacations. Krijg daar heel snel een mooie aanbieding voor tickets, voor prijzen die ik de laatste maanden niet op internet ben tegengekomen. De prijzen liggen wel "wat" hoger dan die van vorig jaar, toen betaalden we maar een kleine 1440 euro voor 5 personen. Maar ja, met nog ruim 8 weken voor vertrek kunnen we niet al te lang meer wachten. Na wat overleg met de familie wordt de knoop doorgehakt ( ging soepeltjes, iedereen was immers zenuwachtig of het nog wel goed zou komen dit jaar ).

De offerte wordt bevestigd, we leggen meteen de auto ( 2 stuks MidSize SUV ) vast. Op 18 augustus vliegen we vanuit Amsterdam naar Orlando, met een tussenstop op Chicago. De terugvlucht staat in de boeken ( en hopelijk ook in de systemen van Continental ) voor 2 september. We vliegen dan via Washington weer terug naar Amsterdam waar we op 3 september weer voeten op Nederlandse bodem zullen zetten. Alles wordt door Karin van USAFV ( vanaf heden afkorting voor USA Fun Vacations anders moet ik zoveel typen ) keurig geregeld !

De paperclips kunnen weer aan elkaar gemaakt worden tot een mooie ketting, deze keer maar 8 stuks. Iedere zondagochtend bij het ontbijt mag er eentje verwijderd worden. Dit is inmiddels een traditie geworden in huize ALSIROMIJO.