De terugreis & thuiskomst

Om 7 uur gaat de wekker, het feest is voorbij. De slingers hangen even halfstok. Wat een drama om van de wekker wakker te moeten worden. En dan ook nog wel om naar huis te gaan. Ik spring even voor de laatste keer onder de douche ( deze vakantie dan ) en wek daarna de rest. Iedereen is even enthousiast als mij, een hoop gegrom dus...
En dan kan het grote gegoochel met de laatste spullen, welke nog in de openstaande tas moeten, beginnen.  De trollies van de kids zitten nog niet vol, daar kunnen dus ook nog wat spullen bij. Met veel pijn en moeite kan ook de laatste tas dicht. De witte was wordt verzameld in het washok, het laatste afval wat bederfelijk is, gaat in de containers. De rest, zoals ijs, halve fles bacardi, flessen cola en mountain dew, laten we gewoon in de villa staan. Daar zullen we best de volgende bewoners blij mee kunnen maken.

Iets na half 9 staan we klaar. De koffers staan in de auto, de voordeur kan voor de laatste keer deze vakantie worden afgesloten. We rijden nog 1 keer via het hobbelige zandpad om Marc & family op te halen. En dan kunnen we op weg naar het vliegveld.

Onderweg ben ik extra alert op de tolhuisjes. Vorig jaar bleek ik er eentje gemist te hebben op weg naar het vliegveld. Kreeg toen na 3 maanden een rekening thuis van 1 dollar + een administratiefee van 10 dollar. Maar deze keer lijkt het goed te gaan, in totaal heb ik 5 dollar betaald aan tol, hetzelfde bedrag als op de heenweg. Bij National gaat het ook keurig. We krijgen een afrekenbonnetje met de bekende 0 USD erop. In totaal hebben we deze vakantie 1.667 miles gereden, $ 62 aan tol betaald en voor $ 151 getankt. De prijs van de benzine zakte van 2,579 in het begin naar 2,459 per gallon op het einde.

Bij United moeten we de koffers op de weegschaal zetten voordat we door kunnen naar de balie. 2 koffers overschrijden de limiet van 50 lbs. Die weegschaal van Edwin bedriegt dus de boel, die geeft te weinig aan. En hij maar denken dat ie niet aankomt op vakantie. De ene koffer weegt 51 lbs en de andere 51,5. Na wat geshuffel met wat spullen mogen we door. We printen de boardingpassen uit en leveren de koffers in. Het is kwart voor 11, we zijn mooi op tijd voor onze vlucht van 1.26 PM

We duiken met z'n allen op wat stoelen en het wachten kan beginnen. Jordan gooit zijn laatste meegenomen dollars stuk in de Disney Store. Simone slaat ook nog wat leuke dingen in voor thuis. Ik maak een begin aan de weblog, loop iets achter. Gelukkig hebben we free internet op MCO.

De vlucht van Orlando naar Washington verloopt zonder problemen. Bij het instappen in het vliegtuig mag Jordan nog even in de cockpit komen van de piloot. Even later hoor ik hem door de microfoon omroepen: "welcome aboard, this is your captain speaking " . Met een glunderend gezicht komt ook hij even later op zijn plaats zitten.

Iets voor op schema landen we in Washington. En daar moeten we een heel stuk lopen voordat we bij gate C07 aankomen, waar onze vlucht naar Amsterdam vertrekt. We hebben het idee dat we weer bijna terug in Orlando zijn, zo'n stuk hebben we gelopen. Ik vind Washington maar een oud vliegveld, niet mijn 1e keus.

We eten en drinken nog lekker wat bij Starbucks. Ik oefen nog een keer met de papieren toiletbrillen. De ruimte op het vliegveld is toch wat groter dan in het vliegtuig.

En voordat we het weten kunnen we al gaan boarden. We vliegen om 05.43 PM. Voor vertrek horen we de purser omroepen dat we een klein probleem hebben met de heating en dat we ongeveer 15 minuten vertraging zouden hebben. Geen probleem, de vlucht zal maar 6 uur en 40 minuten duren. Na 20 minuten komt er weer een melding, een onderdeel is niet op voorraad en moet worden ingevlogen. Dit gaat ongeveer 1 uur en 20 minuten duren en dan moet eea nog gemaakt worden. Hij weet nog niet of we terug mogen naar de gate. De stemming in het vliegtuig wordt nog minder. Ik raak er zelfs lichtelijk van in paniek en druk meteen op de bel, vraag om een stewardess. De vertraging zal er toch niet voor zorgen dat de smaak en kwaliteit van de chicken in gevaar komt ? Ik word gerustgesteld, hij zal smaken als altijd .....

Weer 20 minuten later krijgen we te horen dat het probleem toch is opgelost en dat we de lucht in kunnen. Hopelijk bedoelt hij het op de juiste manier....

De terugvlucht verloopt verder zonder problemen. Iets voor half 8 staan we weer met beide benen op de grond in Amsterdam. De koffers komen ook redelijk snel, dan kunnen we met de bus terug naar Van der Valk. De auto wordt hier ook volgeladen. We nemen afscheid van Marc en Marjolein, wij moeten de sleutel van de villa nog even terug gaan brengen naar Edwin en Wendy. Daar worden we welkom geheten door Edwin, in een broek van Sabine, een shirt van Vincent en schoenen van Jeroen. Hij stond nog onder de douche en was even vergeten dat wij al voor de deur stonden.

Rond 11 uur maken we dan onze eigen voordeur weer open. Een hele mooie vakantie zit er weer op. We hebben genoten van elkaar en van de rust. We hebben gedaan waar we zin in hadden. Misschien achteraf nog iets te weinig gerelaxt. Maar we gaan snel de slingers weer ophangen, het leven moet immers een feest blijven !

Inmiddels is het zondag maar hebben we er nog steeds moeite mee om in ons ritme te komen. Vrijdag hebben we het zo lang mogelijk proberen te rekken, tegen 9 uur is de batterij echt leeg. Zaterdagochtend word ik als eerste wakker om half 1, de rest om half 2. Veel doen we verder niet. 's Avonds weer op tijd naar bed toe, zo rond 10 uur. Deze keer slapen we niet in een keer door. Jor is om 2 uur nog wakker. Ik en Simone worden om 12 uur weer wakker en vallen pas tegen 5 uur weer in slaap. Als we dan onze ogen weer open doen zien we dat het al half 1 in de middag is. Dat gaat morgen veel opstartproblemen geven op de 1e school- en werkdag na de vakantie. We zullen wel zien ....

Iedereen hartelijk dank voor de vele leuke reacties via het forum, de mail en de weblog. Ook de "stille" lezers bedankt voor jullie tijd. We maken de weblog natuurlijk in 1e instantie voor onszelf en willen er nog een boek van maken. Maar het is erg leuk om te zien dat anderen er ook plezier aan beleven. Was een extra stimulans om iedere avond er eens rustig voor te gaan zitten / liggen om onze belevenissen op papier te zetten. Nogmaals iedereen bedankt !

Snicker of een iPAD ?

En zo is dan toch de laatste volle dag in Inverness aangebroken. We gaan de vakantie in stijl afsluiten, volledig relaxen dus ! We hoeven niets meer, zoals eigenlijk de hele vakantie al. Alles mag. Vandaag willen we nog lekker een dagje aan het zwembad doorbrengen en van de zon genieten. Deze schijnt volop. Voor het ontbijt lezen we altijd even de reacties op de blog, een aantal volgers " adviseren " om de iPAD toch maar te gaan kopen. Gisteren ben ik toch weer aan het twijfelen geslagen. Is natuurlijk wel leuk speelgoed voor papa. Simone hakt de knoop voor me door en zegt: kopen dat ding. Dus ik nogmaals gekeken op internet welke Best Buy in de omgeving voorraad heeft. Ik moet naar Ocala. Maar de store is pas om 10 uur open, dus eerst even ontbijten. Daar voor de deur gaan liggen heeft ook geen zin. Terwijl Sim de tafel dekt maak ik even wat foto's van de villa en de Dodge.

Na het ontbijt ( ik wil eigenlijk alleen een snicker en dan weg, maar dat mag niet van Simone ) gaan de kids bij Marjolein zwemmen, Simone begint vast rustig met het verzamelen van de spullen voor de koffers en ik ga met Marc naar Ocala. 40 minuten en 26 miles later ( dus niet 40 minuten EN 26 miles maar ik doe 40 minuten over die 26 miles. Anders wordt het weer een raadsel hoeveel minuten ik in totaal weg ben. Dus hoeveel minuten ik over die 26 miles zou doen ), vraag ik vol spanning aan de verkoper of de iPAD met 16 gb nog op voorraad is, YES !! Ik moet 12 wikkels van de snickers inleveren en tegen bijbetaling van $ 499 ben ik de trotse eigenaar. iDAD !! Nu heb ik niet voor niets al die snickers gegeten deze vakantie. Ik schaf meteen wat accessoires aan ( schermfolie + beschermetui ) en daarna weer terug naar de villa. Ik natuurlijk zo blij als een hond met 7 l.llen. Overigens rijdt dat wel weer een heel stuk moeilijker.

Simone heeft inmiddels al een koffer gepakt en het hele bed verder volgelegd met voorraad. Hoe gaat dit allemaal passen ?? Dat is voor latere zorg. We gaan lekker met z'n negenen in ons zwembad. Dat is pas de 1e keer deze vakantie, we hebben Marc, Marjolein & kids bijna niet gezien. We bommen er zo'n best op los. Mitch is zo fanatiek bezig dat hij volledig uit zijn zwembroek scheurt.

 

Rond 5 uur gaan Sim en ik uit het water. We gaan nog even wat koffers vullen. Robin en Jor blijven nog even lekker poedelen, Mitch schiet meteen op de iPAD. Ik moet eerst iTunes installeren op de laptop, maar daarna kan hij volop spelletjes gaan downloaden. Ja, we moeten morgen in het vliegtuig natuurlijk wel iets te racen of schieten hebben. Zal overigens het geluid maar uitzetten anders geeft dat weer zo'n schrikreactie in het vliegtuig.

Koffer 2 en 3 zitten ook vol. De tussenstand is niet gunstig. We hebben nog veel spullen en nog maar 1 koffer en een grote tas.... En Simone wil ook nog even naar de Dollar Tree en na het eten ook nog naar de Walmart.

Dan belt Edwin, de schoonmaakster is ziek, of ik ook nog ff de villa wil schoonmaken. Ja, daar trappen we dus niet meer in. We krijgen nog wat andere opdrachten van hem zoals het biljart maaien, het zwembad leeglaten, het vuilnis sorteren, de post uit de koelkast en de vleeswaren uit de brievenbus. Het was nog een hele lijst, misschien dat ik de volgorde wat door elkaar heb gehaald. Ik probeerde het te onthouden maar had het beter goed op kunnen schrijven. Hoop maar dat alles goed is gegaan.

Dan kunnen we op pad om voor de laatste keer wat te shoppen. Bij de Dollar Tree worden gelukkig alleen 6 extra rollen kerstlint ( en buiten is het 34 graden ... ) ingeslagen. Daarna gaan we de vakantie afsluiten bij de Outback. We pakken een grote ronde tafel, ik mag als oudste op de hoek. Ik had nog een tegoedbon van 10 $ gekregen van Ronald via Orlandotips.nl. Natuurlijk pas net voor vertrek naar de Outback de code ingegeven op internet. Ik zou een mail krijgen waarna ik de voucher kon inleveren. Die kwam echter pas om 1.15 uur in de mail. Toen lag ik echter al te slapen. Ik ga deze bon dus maar weer aanbieden op het forum. Kan ik, via Ronald / jarjarbinks, weer iemand anders gelukkig maken.

Overigens is de Outback op 1 geëindigd deze vakantie qua steaks !!

Met een volle buik gaan we nog even langs de Walmart. Hier zijn we de vakantie ook begonnen. De doubleburger voor een dollar slaan we nu maar over. Natuurlijk wordt hier ook weer wat gekocht. Ik krijg het zweet weer op het voorhoofd. Nog meer spullen voor in de koffer. Met een afgeladen auto gaan we terug naar de villa.

Daar check ik even online in. Ik ga voor 1 koffer per persoon. Of zal ik toch een 2e koffer bijboeken voor 45 dollar ?? Maar ja, dat past dan weer niet in de auto....  Ik blijf dus bij 1 koffer per persoon. De 2 grote koffers worden even op de weegschaal gezet. Ze geven exact 50 lbs per koffer aan. Hoe heb ik het zo kunnen uitkienen !

Mitch duikt weer achter de iPad. Robin en Jor gaan hun eigen handbagage inpakken. Na 2 uurtjes zijn we bed- maar nog niet reisvaardig. 1 tas staat nog open, met nog wat ruimte. Volgens mij heb ik echter nog teveel spullen voor dat kleine gaatje. We zullen wel zien. Deze avond ga ik op tijd slapen, rond 1 uur gaan de oogjes dicht. De weblog moet, met pijn in het hart, even wachten.

Universal & Uggs

Vanochtend worden we wakker van de telefoon. Wie kan dat nu weer zijn ? Na 2 keer overgaan is het weer stil. Wij natuurlijk wakker, gelukkig is het al 9 uur. 10 minuten later gaat de telefoon weer. Het zijn toch niet de Jehova's getuigen van gisteren hè ? Nee, het is Marc van Dodge. Ik denk eerst dat hij wil weten hoe onze Dodge Journey bevalt. Is toch echte service van National & Dodge. Maar hij blijkt op zoek te zijn naar Cornelus Farmer. En die is er dus niet. We zullen de groeten aan hem overbrengen.

Maar ja, we zijn nu wel klaarwakker. Tijd om te gaan ontbijten dus. Ik ga de keuken in voor het bakken van eieren terwijl Robin netjes de tafel dekt. We hebben nog 2 volle dagen Inverness en omgeving, we bespreken wat iedereen nog wil gaan doen. Ik en Simone gaan voor relaxen, Robin wil nog terug naar de Florida Mall om nog een extra paar Uggs in te slaan en Jor & Mitch willen nog wel een keer naar Universal om nog wat attracties te doen.

Na het ontbijt gaan Mitch en ik eerst even nog wat inkopen doen bij de Walmart. Het ijs is op en dat kan natuurlijk niet. We belonen onszelf met een extra ijsco voor onderweg. Mocht ik vandaag verder niets kunnen vinden, de Snicker pakken ze niet meer van me af.
Hebben we wel verdiend om met dit warme weer boodschappen te gaan doen.






Op de terugweg fotograferen we de omgeving nog wat. De route op en neer naar de Walmart hebben we toch weer een aantal malen gereden. We willen ook de thuisblijvers een beetje de sfeer laten proeven. Het is echt een heel verschil met toeristisch Orlando. Ik zorg voor de foto's, Mitch is alert op naar buiten stormende locals. Hij vertrouwt het niet helemaal en denkt dat ze met shotguns naar buiten komen stormen. Volgens mij heeft hij teveel Call of Duty gespeeld de laatste weken.

 

 

Het is echt een prachtige omgeving waarin je ook nog eens het echte Amerika ziet.
Nadat we de boodschappen hebben opgeruimd plonzen we nog even lekker in het zwembad. We willen rond half 2 vertrekken naar Universal.
Dit loopt natuurlijk iets uit, daarvoor is het ook vakantie. Om kwart voor 2 rijd ik de Dodge van de oprit af.
Onderweg fotografeert Sim nog wat natuur. Valt overigens niet mee met een snelheid van 70 miles.

 

In Universal is het niet echt druk. Deze keer parkeren we op het bovendek bij Jurrasic Park.
De kids willen nog in ET, wachttijd 10 minuten. Vervolgens naar de Simpsons, hier 30 minuten maar dat vinden we te lang. Dus door naar Men in Black. Hier ook maar 10 minuten wachttijd. Mitch gaat nog een 2e keer via de single ride. 10 minuten later is hij al weer terug. Daarna terug naar de Simpsons, nu nog maar 20 minuten wachttijd. Ook deze attractie doen we dus nog een keer.

Ik twijfel of ik een nieuwe Crocodile Dundee hoed aanschaf. Die andere is helemaal versleten deze vakantie. Met een kapmes door het hoge gras op zoek naar palmbomen, het bedwingen van krokodillen op de snelweg, het besluipen van de zeemeerplussen in Inverness en het schieten van flamingo's in Universal. Ja, en jullie maar denken dat vakantie alleen maar relaxen is.

Mitch en Robin gaan nog vlug in de Rockit. Natuurlijk via de single ride. Uiteindelijk zitten ze toch bij elkaar in dezelfde rit, achterste rij. Omdat de wachtrij voor single ride eigenlijk geen wachtrij mag heten, gaan ze nog een 2e keer. Ze vinden deze achtbaan wel leuk maar hij kan toch niet tippen aan de Kraken.

En dan verlaten we voor de laatste keer deze vakantie Universal. Eigenlijk moeten we Harry Potter nog gaan doen in Islands of Adventure maar hebben niet echt zin meer om naar het andere park te gaan. We gaan dus terug naar de auto en hebben zo een reden om nog een keer terug te gaan naar Amerika en Orlando.
Gelukkig was ik wel genoeg gegroeid het afgelopen jaar om overal in te mogen.

Het volgende actiepunt van deze dag wordt dus het scoren van Uggs voor Robin in de Florida Mall. Eerst eten we nog even bij Panera. We zijn helemaal gek op de uiensoep welke ze hier serveren. Deze wordt gemaakt volgens een speciaal recept. Normaal zorgen uien en uiensoep voor rook en brandplekken in het ondergoed, deze van Panera heeft deze bijwerkingen niet.

Dan steken we de straat over, figuurlijk dan. We zijn met vakantie en overbruggen de 500 meter, welke we ook zouden kunnen lopen, met de auto. Het is straks natuurlijk anders ook weer 500 meter terug.
Robin weet precies wat ze wil en slaat snel haar slag. Met Simone maakt ze een deal. Als Simone ook mee betaalt, mag zij ze op zaterdag aan naar het voetballen van Mitch en Jordan.
Jor koopt hierna nog vlug 2 knuffels in de Disney Store. Hoe gaat het donderdag toch weer allemaal passen in de koffers ?

We doen hierna nog even wat giftshops aan op International Drive. Ook Jordan wil nummerplaten voor op zijn kamer. Hij slaat er meteen 5 in. Gelukkig kunnen ook Mitch, Robin en Simone nog wat spullen vinden die via dollars van eigenaar veranderen. En ik, ja, ik teer nog steeds op de snicker ijsco van vanochtend.

Dan rijden we voor de laatste keer vanuit Orlando terug naar Inverness. Morgen willen we nog een dag in de omgeving van de villa blijven. En natuurlijk morgenavond de vakantie afsluiten bij de Outback.

Rond half 11 zijn we weer terug in de villa. Ik plof nog even lekker met Jordan en Mitchell in het zwembad.
We denken nog lang niet aan de chicken or pasta .....

 

Inverness / Pr1me

Vandaag worden we wakker met prachtig weer. Niet dat we buiten geslapen hebben, we zien het als de lamellen opengaan. De stemming zit er meteen goed in. Robin zorgt voor verse croissantjes uit een blik bij het ontbijt. Ik dek de tafel, Mitch en Jor genieten nog even met Simone op bed.

Als we lekker zitten te ontbijten wordt er op de deur geklopt. Sinterklaas komt altijd via de schoorsteen, voor de kerstman is het ook nog te vroeg. Vol enthousiasme maak ik open, benieuwd wie ons goed nieuws komt brengen. It's a message from God. Nee hè, staan er 2 Jehova's getuigen voor de deur. Hebben we er in Nederland voor gezorgd dat ze niet meer durven aan te bellen, staan ze in Inverness voor de deur. En ze zijn ook altijd met z'n 2-en, is er natuurlijk eentje de getuige voor de ander en vice versa. Daarom heten ze zeker zo, Jehova's getuigen ...
Ik bedank vriendelijk en doe voorzichtig de deur dicht. Ik wil zeker weten dat er geen voet tussen de deur zit, dadelijk heb ik een claim van een paar miljoen aan mijn korte sportbroek hangen.

Na het ontbijt ga ik samen met Robin op pad om wat foto's te maken van Inverness. Vorig jaar is het er niet van gekomen, nu zitten we ook alweer bijna tegen het einde van de vakantie aan.

  

 

Het is een heel gezellig stadje, we knippen er flink op los. Er zijn een paar parkjes en ook is er volop water. Natuurlijk met waarschuwingen voor alligators. Maar ze waarschuwen niet voor zeemeerminnen ( of beter gezegd, zeemeerplussen ) welke aanspoelen aan wal ...

  

 

Op het pad naar het water ziet Robin ook nog een mooie tak liggen. Alleen als ze wat dichterbij komt, schiet deze ineens weg. Blijkt het een kleine slang te zijn. Ik natuurlijk blauw van het lachen en te laat voor het maken van een foto. We besluiten dat we voorlopig genoeg promotie voor Inverness hebben gedaan en gaan lekker terug naar de villa. Er moet gezwommen worden.

Thuis schieten we vlug onze zwemkleding aan en dan kunnen ook wij weer gaan genieten van een paar heerlijke uurtjes in en om het zwembad. De zon schijnt lekker, temperatuur is 92 graden fahrenheit, 33 graden. En wat is er dan lekkerder dat een villa met eigen zwembad ?

   

Toch willen de dames nog voor de laatste keer deze vakantie naar de Pr1me outlet. Ze hebben daar nog niet alles gezien. Jordan wil nog even naar de Toys 'r Us. Daar zijn we de vorige keer bij de Florida Mall niet meer aan toegekomen. We vragen TomTom of er ook eentje op de weg naar de Pr1me zit, geen probleem. In Ocoee zit ook een vestiging. Simone gaat met Jordan en Robin de Toys binnen, ik ga met Mitch naar buurman Best Buy. We spelen weer even met de iPad, hier bieden ze hem aan voor $ 499 maar dan met 16 ipv 8 gb. Ik informeer even naar de voorraad, helaas 0. Met lege handen gaan we terug naar de Toys. Onderweg mag Mitch nog even in een politiewagen zitten. De agent had toch niets te doen.

Daarna gaan we naar TGI. Het is inmiddels tegen 5-en, tijd om ook aan de inwendige mens te denken. We zijn nog 3 volle dagen hier, dus we kunnen onze top 3 van restaurants nog net een keer afwerken. De stemming zit er goed in, de slingers wapperen volop. Simone gaat zelfs aan de margarita. Als we onze ober vragen om een foto te maken van ons, vraagt hij spontaan zijn collega om deze te maken en kruipt zelf bij ons aan tafel. Ja, je kunt natuurlijk niet iedere dag met 5 gezellige Nederlanders op de foto.

En dan kunnen we gaan shoppen. Het is helemaal niet druk, we parkeren weer vooraan. Is wederom handig met het sjouwen van alle tassen straks naar de auto. De buit voor vandaag is niet onaardig. We slaan allemaal nog wat kleding in. Simone vindt bij Ralph Lauren ook nog een sprei voor op bed. Jor heeft allemaal geen zin in het passen van kleding. Hij gaat liever een keer springen. En verder alleen een ijsco voor hem, maar dan is het er ook wel een van Haagen-Daz.

Rond 11 uur zijn we weer terug in de villa. Als ik nog wat achter de laptop in de kamer zit, kruipt Jor snel bij ons de slaapkamer op. Dan gaat Robin vanavond maar bij Mitch op de kamer slapen. Zo begint de grote beddendans weer. Maar het grote bed blijft natuurlijk voor papa en mama !

Tot morgen

Zondag rustdag & Olive Garden

nu we tegen het einde van de vakantie gaan komen ( we gaan pas donderdag naar huis ) probeer ik nòg langer van de dagen hier in Amerika te genieten. Ik val pas om iets voor 3-en in slaap. Moest eerst het verslag nog typen en toen nog een aantal andere reisverslagen bijlezen. Toch ben ik vanochtend weer rond 8 uur wakker. Rond half 9 kruipen Mitch en ik achter de laptop om de wedstrijd van PSV live te volgen. Eerlijk gezegd kan deze wedstrijd ons niet echt pakken, tussendoor gaan we lekker een potje biljarten. En ja, pa is echt niet meer te verslaan. Daarna gaan we lekker op ons gemakkie ontbijten.

Voor vandaag hebben we geen echte plannen. We willen zoveel mogelijk in de zon doorbrengen in ons heerlijke zwembad. Nu moet alleen de zon nog doorbreken. En dat is iets wat we niet zelf in de hand hebben. Heel af en toe schijnt het zonnetje heerlijk, daar moeten we het voorlopig mee doen. Het blijft wel droog. De gezusters kraanvogel komen langs of ik mee tikkertje ga doen. Ik zeg dat het mijn verplichte rustdag is en dat ik niet uit het zwembad kom. Enigszins teleurgesteld gaan ze weer weg.

We vermaken ons prima. Iedereen doet waar hij of zij zin in heeft, er gebeurt dus eigenlijk bar weinig in en rondom de villa. Jor vermaakt zich heerlijk in de jacuzzi, hij maakt er zijn eigen privé zwembad van.

En ik, ja, de volgende foto zegt meer dan een a4-tje vol met tekst. Voor de gevoelige kijkers onder ons, even de oogjes dicht en doorscrollen. Voor de overige personen, geniet net als ik van dit moment:

Rond 3 uur gaan we er toch nog even op uit. Simone wil even naar Dillards in Ocala. Ook hier lopen we niet zonder tassen de winkel uit. Ik koop een mooi Ralph Lauren shirt, Robin slaagt voor een nieuwe schooltas en Simone krijgt een mooie ring. Er zit een joekel van een glinsterende steen in. Door de gunstige koers van de dollar en de speciale only today aanbieding is ze voor 15 euro weer helemaal blij. Ik natuurlijk ook.

Daarna naar Olive Garden. Zoals gezegd hebben we hier nog nooit gegeten. Wel al het een en ander over gehoord. Nu moeten we het zelf ook maar eens ondergaan. Het is er druk, we moeten zo'n 20 minuten wachten met een pieper op zak. Helaas hebben ze geen single ride. Er zit dus niets anders op. Ik verheug me enorm op het eten en de ervaring van een nieuw restaurant.

Vandaag doe ik eens gek en ga voor lasagne. Als het lichaam deze enorme verandering maar kan verwerken.
Maar eerlijk gezegd, het viel me niet tegen. Maar in mijn top 3 komt de Olive Garden niet voor.

Op de terugweg gaan we nog even naar een Walmart, Simone bedenkt altijd wel iets wat we nog nodig hebben. Of de boter is op, of de chocomel, of de zalm. En we komen altijd met van alles naar buiten, behalve met de boter of de chocomel of de zalm .....

Rond half 10 zijn we weer in de villa. De kids gaan vroeg naar bed, rond 10 uur zijn ze helemaal onder zeil. Simoon kijkt naar haar favoriete zender, HGTV. Ik bestijg het bed weer, laptop op schoot, borrel binnen handbereik.

Vandaag weer een dag, zoals wij vinden dat een vakantiedag mag zijn. Alles mag, niets moet !!
We blijven genieten.

relax en Florida Mall

De ochtend beginnen we weer in de relaxstand. Zo rond half 9 uur klimmen we uit ons bed. Ik voel me ijzersterk en daag Jordan en Mitchell meteen uit voor een potje biljarten. Ze hebben me gewoon eerst bijna 1,5 week laten biljarten met clubs. Wist ik veel. Nu ik eenmaal doorheb dat je een keu nodig hebt, zijn ze geen partij meer voor mij. Van Jor win ik met 9-6 en van Mitch met 11-4.

Na het ontbijt ga ik lekker naar buiten toe met mijn boek. De kids volgen snel en we maken er een echt feest van. Als nu de zon nog maar eens echt wil doorbreken. Koud is het niet, droog is het wel, maar het is wederom niet echt zonnig. Maar dat mag de pret niet drukken. Salto's, bommetjes en echte bam-jonge ( een soort karatetrap uit de serie New Kids on the Block ), ze komen allemaal voorbij. Ik ga meer voor het synchroon zwemmen, al is dat wel moeilijker in je eentje.

 

De kids gaan lekker met nintendo's en ipod's op de ligbedden liggen. Ik geniet van de rust. De gezusters kraanvogel doen weer verstoppertje, deze keer krijg ik ze alleen alle drie niet gevonden. De salamanders staan ook in de weekendstand. De bommenwerpers zijn teruggekeerd naar hun basis, ik zie geen enkele vliegende tor voorbij komen. Vlinders fladderen vrolijk af en aan. Een aantal krekels zijn aan het repeteren. Ze proberen het volkslied voor me te spelen maar enige oefening is nog wel noodzakelijk.

Ik spot dolfijnen die heerlijk achter en langs de boot voorbij zwemmen.  Een dolfijn heeft het zo naar haar zin en knipoogt even naar me. Had ik nu maar een fototoestel bij me. Het is heerlijk weer, ik geniet van een heerlijke cocktail aangeboden door een serveerster van Hooters. En dan word ik wakker, zie geen dolfijnen meer, maar merk dat ik op mijn riante luchtbed in slaap ben gevallen in het zwembad. We zijn inmiddels zo'n 1,5 uur verder.

Tegen 3 uur vertrekken we naar de Florida Mall. Gisteren is het er niet meer van gekomen, vandaag ondernemen we een nieuwe poging. We hebben nog 5 volle dagen in Orlando en " moeten " nog 5 restaurants doen: Olive Garden, TGI, Outback, Panera en Red Lobster. Bij de Florida Mall zit een Panera, daar gaan we eerst onze buikjes vullen voordat we de Mall onveilig gaan maken. Iedereen kiest eigenlijk weer hetzelfde, alleen Jor neemt iets meer. ( op de foto is 1 bordje van Jordan al weg ) Ja, hij moet ook nog groeien.

En dan kan het shoppen beginnen. Mitch slaagt erg goed bij Aeropostale, ik geloof 5 t-shirts en een broek. Robin heeft er ook zin in en koopt een broek, een vest en een t-shirt. Jordan slaat bij de Disney Store 2 nieuwe knuffels in, een Donald en een Tijgetje. Bij de Macy's slaagt Mitch nogmaals, nu 2 shirtjes van Tommy plus een spijkerbroek van Levi's.
Ik blijf even hangen in de Apple store met Mitch en Jor. De dames gaan liever naar kleding kijken. In de shop speel ik even met de iPad, zal ik het wel of zal ik het niet doen. Ik kan de knoop niet doorhakken en vervolg mijn weg maar weer richting de kledingzaken. Inmiddels is het al kwart voor 9 en om 9 sluit de Mall.

Als we in de auto zitten willen de dames nog meer shoppen. Of we nog even een Walmart in de buurt kunnen doen. TomTom zoekt een supercenter op die 24/7 open is zodat ze alle tijd hebben.
1,5 uur later stappen we ook hier weer bepakt met een aantal tassen naar buiten. Buiten de boodschappen om heeft Simone nog 2 broeken, een pyamabroek en een pyama-blouse gescoord. En ik, ja, ik moet het vandaag alleen weer met een snicker doen. Had ik dan toch maar die iPad gekocht ....

Onderweg naar de villa zien we zo'n 4 kilometer voordat we Inverness weer binnen rijden iets raars op de weg liggen. Het is geen hert, zeker geen grizzlybeer en ook geen zebra. Met de cruise control op 60 mph trek ik met een reflex aan het stuur en kan nog net met 2 wielen links en 2 wielen rechts om een krokodil heen rijden. Het is er eentje van zo'n 70 cm. Ik durf niet te stoppen om een foto te maken, stel voor dat pa en ma in de struiken liggen te wachten. Maar het is wel een raar gezicht om een krokodil op de highway te zien liggen.

Om half 12 zijn we dan weer terug in de villa. Mitch en Jor willen nog proberen revanche te nemen met biljarten, wederom hebben ze geen enkele kans. Als ik ze moet geloven is de lichtinval niet juist, loopt de tafel scheef af, zijn de ballen niet rond, is het doek niet egaal, zijn de hoeken geen 90 graden en zijn de openingen in de tafel kleiner geworden. Toen ik de afgelopen week deze argumenten ter sprake bracht werd ik uitgelachen. Nou, wie het laatst lacht.....

Met een voldaan gevoel stap ik rond kwart voor 1 met een heerlijke borrel in bed. Simone bevindt zich inmiddels in het bos van Harry Potter en is druk bezig met het omzagen van een grote den.

Ik kijk weer terug op een heerlijke dag, de slingers blijven wapperen. Morgen is het zondag pyamadag. We willen veel van onze tijd doorbrengen in het zwembad, genietend van een heerlijk zonnetje. Natuurlijk niet in pyama maar in zwemkleding. Misschien later op de dag naar Ocala wat shoppen en daarna heerlijk eten bij Olive Garden. We zullen wel zien wat ervan terecht komt.