Inverness / Pr1me

Vandaag worden we wakker met prachtig weer. Niet dat we buiten geslapen hebben, we zien het als de lamellen opengaan. De stemming zit er meteen goed in. Robin zorgt voor verse croissantjes uit een blik bij het ontbijt. Ik dek de tafel, Mitch en Jor genieten nog even met Simone op bed.

Als we lekker zitten te ontbijten wordt er op de deur geklopt. Sinterklaas komt altijd via de schoorsteen, voor de kerstman is het ook nog te vroeg. Vol enthousiasme maak ik open, benieuwd wie ons goed nieuws komt brengen. It's a message from God. Nee hè, staan er 2 Jehova's getuigen voor de deur. Hebben we er in Nederland voor gezorgd dat ze niet meer durven aan te bellen, staan ze in Inverness voor de deur. En ze zijn ook altijd met z'n 2-en, is er natuurlijk eentje de getuige voor de ander en vice versa. Daarom heten ze zeker zo, Jehova's getuigen ...
Ik bedank vriendelijk en doe voorzichtig de deur dicht. Ik wil zeker weten dat er geen voet tussen de deur zit, dadelijk heb ik een claim van een paar miljoen aan mijn korte sportbroek hangen.

Na het ontbijt ga ik samen met Robin op pad om wat foto's te maken van Inverness. Vorig jaar is het er niet van gekomen, nu zitten we ook alweer bijna tegen het einde van de vakantie aan.

  

 

Het is een heel gezellig stadje, we knippen er flink op los. Er zijn een paar parkjes en ook is er volop water. Natuurlijk met waarschuwingen voor alligators. Maar ze waarschuwen niet voor zeemeerminnen ( of beter gezegd, zeemeerplussen ) welke aanspoelen aan wal ...

  

 

Op het pad naar het water ziet Robin ook nog een mooie tak liggen. Alleen als ze wat dichterbij komt, schiet deze ineens weg. Blijkt het een kleine slang te zijn. Ik natuurlijk blauw van het lachen en te laat voor het maken van een foto. We besluiten dat we voorlopig genoeg promotie voor Inverness hebben gedaan en gaan lekker terug naar de villa. Er moet gezwommen worden.

Thuis schieten we vlug onze zwemkleding aan en dan kunnen ook wij weer gaan genieten van een paar heerlijke uurtjes in en om het zwembad. De zon schijnt lekker, temperatuur is 92 graden fahrenheit, 33 graden. En wat is er dan lekkerder dat een villa met eigen zwembad ?

   

Toch willen de dames nog voor de laatste keer deze vakantie naar de Pr1me outlet. Ze hebben daar nog niet alles gezien. Jordan wil nog even naar de Toys 'r Us. Daar zijn we de vorige keer bij de Florida Mall niet meer aan toegekomen. We vragen TomTom of er ook eentje op de weg naar de Pr1me zit, geen probleem. In Ocoee zit ook een vestiging. Simone gaat met Jordan en Robin de Toys binnen, ik ga met Mitch naar buurman Best Buy. We spelen weer even met de iPad, hier bieden ze hem aan voor $ 499 maar dan met 16 ipv 8 gb. Ik informeer even naar de voorraad, helaas 0. Met lege handen gaan we terug naar de Toys. Onderweg mag Mitch nog even in een politiewagen zitten. De agent had toch niets te doen.

Daarna gaan we naar TGI. Het is inmiddels tegen 5-en, tijd om ook aan de inwendige mens te denken. We zijn nog 3 volle dagen hier, dus we kunnen onze top 3 van restaurants nog net een keer afwerken. De stemming zit er goed in, de slingers wapperen volop. Simone gaat zelfs aan de margarita. Als we onze ober vragen om een foto te maken van ons, vraagt hij spontaan zijn collega om deze te maken en kruipt zelf bij ons aan tafel. Ja, je kunt natuurlijk niet iedere dag met 5 gezellige Nederlanders op de foto.

En dan kunnen we gaan shoppen. Het is helemaal niet druk, we parkeren weer vooraan. Is wederom handig met het sjouwen van alle tassen straks naar de auto. De buit voor vandaag is niet onaardig. We slaan allemaal nog wat kleding in. Simone vindt bij Ralph Lauren ook nog een sprei voor op bed. Jor heeft allemaal geen zin in het passen van kleding. Hij gaat liever een keer springen. En verder alleen een ijsco voor hem, maar dan is het er ook wel een van Haagen-Daz.

Rond 11 uur zijn we weer terug in de villa. Als ik nog wat achter de laptop in de kamer zit, kruipt Jor snel bij ons de slaapkamer op. Dan gaat Robin vanavond maar bij Mitch op de kamer slapen. Zo begint de grote beddendans weer. Maar het grote bed blijft natuurlijk voor papa en mama !

Tot morgen

Zondag rustdag & Olive Garden

nu we tegen het einde van de vakantie gaan komen ( we gaan pas donderdag naar huis ) probeer ik nòg langer van de dagen hier in Amerika te genieten. Ik val pas om iets voor 3-en in slaap. Moest eerst het verslag nog typen en toen nog een aantal andere reisverslagen bijlezen. Toch ben ik vanochtend weer rond 8 uur wakker. Rond half 9 kruipen Mitch en ik achter de laptop om de wedstrijd van PSV live te volgen. Eerlijk gezegd kan deze wedstrijd ons niet echt pakken, tussendoor gaan we lekker een potje biljarten. En ja, pa is echt niet meer te verslaan. Daarna gaan we lekker op ons gemakkie ontbijten.

Voor vandaag hebben we geen echte plannen. We willen zoveel mogelijk in de zon doorbrengen in ons heerlijke zwembad. Nu moet alleen de zon nog doorbreken. En dat is iets wat we niet zelf in de hand hebben. Heel af en toe schijnt het zonnetje heerlijk, daar moeten we het voorlopig mee doen. Het blijft wel droog. De gezusters kraanvogel komen langs of ik mee tikkertje ga doen. Ik zeg dat het mijn verplichte rustdag is en dat ik niet uit het zwembad kom. Enigszins teleurgesteld gaan ze weer weg.

We vermaken ons prima. Iedereen doet waar hij of zij zin in heeft, er gebeurt dus eigenlijk bar weinig in en rondom de villa. Jor vermaakt zich heerlijk in de jacuzzi, hij maakt er zijn eigen privé zwembad van.

En ik, ja, de volgende foto zegt meer dan een a4-tje vol met tekst. Voor de gevoelige kijkers onder ons, even de oogjes dicht en doorscrollen. Voor de overige personen, geniet net als ik van dit moment:

Rond 3 uur gaan we er toch nog even op uit. Simone wil even naar Dillards in Ocala. Ook hier lopen we niet zonder tassen de winkel uit. Ik koop een mooi Ralph Lauren shirt, Robin slaagt voor een nieuwe schooltas en Simone krijgt een mooie ring. Er zit een joekel van een glinsterende steen in. Door de gunstige koers van de dollar en de speciale only today aanbieding is ze voor 15 euro weer helemaal blij. Ik natuurlijk ook.

Daarna naar Olive Garden. Zoals gezegd hebben we hier nog nooit gegeten. Wel al het een en ander over gehoord. Nu moeten we het zelf ook maar eens ondergaan. Het is er druk, we moeten zo'n 20 minuten wachten met een pieper op zak. Helaas hebben ze geen single ride. Er zit dus niets anders op. Ik verheug me enorm op het eten en de ervaring van een nieuw restaurant.

Vandaag doe ik eens gek en ga voor lasagne. Als het lichaam deze enorme verandering maar kan verwerken.
Maar eerlijk gezegd, het viel me niet tegen. Maar in mijn top 3 komt de Olive Garden niet voor.

Op de terugweg gaan we nog even naar een Walmart, Simone bedenkt altijd wel iets wat we nog nodig hebben. Of de boter is op, of de chocomel, of de zalm. En we komen altijd met van alles naar buiten, behalve met de boter of de chocomel of de zalm .....

Rond half 10 zijn we weer in de villa. De kids gaan vroeg naar bed, rond 10 uur zijn ze helemaal onder zeil. Simoon kijkt naar haar favoriete zender, HGTV. Ik bestijg het bed weer, laptop op schoot, borrel binnen handbereik.

Vandaag weer een dag, zoals wij vinden dat een vakantiedag mag zijn. Alles mag, niets moet !!
We blijven genieten.

relax en Florida Mall

De ochtend beginnen we weer in de relaxstand. Zo rond half 9 uur klimmen we uit ons bed. Ik voel me ijzersterk en daag Jordan en Mitchell meteen uit voor een potje biljarten. Ze hebben me gewoon eerst bijna 1,5 week laten biljarten met clubs. Wist ik veel. Nu ik eenmaal doorheb dat je een keu nodig hebt, zijn ze geen partij meer voor mij. Van Jor win ik met 9-6 en van Mitch met 11-4.

Na het ontbijt ga ik lekker naar buiten toe met mijn boek. De kids volgen snel en we maken er een echt feest van. Als nu de zon nog maar eens echt wil doorbreken. Koud is het niet, droog is het wel, maar het is wederom niet echt zonnig. Maar dat mag de pret niet drukken. Salto's, bommetjes en echte bam-jonge ( een soort karatetrap uit de serie New Kids on the Block ), ze komen allemaal voorbij. Ik ga meer voor het synchroon zwemmen, al is dat wel moeilijker in je eentje.

 

De kids gaan lekker met nintendo's en ipod's op de ligbedden liggen. Ik geniet van de rust. De gezusters kraanvogel doen weer verstoppertje, deze keer krijg ik ze alleen alle drie niet gevonden. De salamanders staan ook in de weekendstand. De bommenwerpers zijn teruggekeerd naar hun basis, ik zie geen enkele vliegende tor voorbij komen. Vlinders fladderen vrolijk af en aan. Een aantal krekels zijn aan het repeteren. Ze proberen het volkslied voor me te spelen maar enige oefening is nog wel noodzakelijk.

Ik spot dolfijnen die heerlijk achter en langs de boot voorbij zwemmen.  Een dolfijn heeft het zo naar haar zin en knipoogt even naar me. Had ik nu maar een fototoestel bij me. Het is heerlijk weer, ik geniet van een heerlijke cocktail aangeboden door een serveerster van Hooters. En dan word ik wakker, zie geen dolfijnen meer, maar merk dat ik op mijn riante luchtbed in slaap ben gevallen in het zwembad. We zijn inmiddels zo'n 1,5 uur verder.

Tegen 3 uur vertrekken we naar de Florida Mall. Gisteren is het er niet meer van gekomen, vandaag ondernemen we een nieuwe poging. We hebben nog 5 volle dagen in Orlando en " moeten " nog 5 restaurants doen: Olive Garden, TGI, Outback, Panera en Red Lobster. Bij de Florida Mall zit een Panera, daar gaan we eerst onze buikjes vullen voordat we de Mall onveilig gaan maken. Iedereen kiest eigenlijk weer hetzelfde, alleen Jor neemt iets meer. ( op de foto is 1 bordje van Jordan al weg ) Ja, hij moet ook nog groeien.

En dan kan het shoppen beginnen. Mitch slaagt erg goed bij Aeropostale, ik geloof 5 t-shirts en een broek. Robin heeft er ook zin in en koopt een broek, een vest en een t-shirt. Jordan slaat bij de Disney Store 2 nieuwe knuffels in, een Donald en een Tijgetje. Bij de Macy's slaagt Mitch nogmaals, nu 2 shirtjes van Tommy plus een spijkerbroek van Levi's.
Ik blijf even hangen in de Apple store met Mitch en Jor. De dames gaan liever naar kleding kijken. In de shop speel ik even met de iPad, zal ik het wel of zal ik het niet doen. Ik kan de knoop niet doorhakken en vervolg mijn weg maar weer richting de kledingzaken. Inmiddels is het al kwart voor 9 en om 9 sluit de Mall.

Als we in de auto zitten willen de dames nog meer shoppen. Of we nog even een Walmart in de buurt kunnen doen. TomTom zoekt een supercenter op die 24/7 open is zodat ze alle tijd hebben.
1,5 uur later stappen we ook hier weer bepakt met een aantal tassen naar buiten. Buiten de boodschappen om heeft Simone nog 2 broeken, een pyamabroek en een pyama-blouse gescoord. En ik, ja, ik moet het vandaag alleen weer met een snicker doen. Had ik dan toch maar die iPad gekocht ....

Onderweg naar de villa zien we zo'n 4 kilometer voordat we Inverness weer binnen rijden iets raars op de weg liggen. Het is geen hert, zeker geen grizzlybeer en ook geen zebra. Met de cruise control op 60 mph trek ik met een reflex aan het stuur en kan nog net met 2 wielen links en 2 wielen rechts om een krokodil heen rijden. Het is er eentje van zo'n 70 cm. Ik durf niet te stoppen om een foto te maken, stel voor dat pa en ma in de struiken liggen te wachten. Maar het is wel een raar gezicht om een krokodil op de highway te zien liggen.

Om half 12 zijn we dan weer terug in de villa. Mitch en Jor willen nog proberen revanche te nemen met biljarten, wederom hebben ze geen enkele kans. Als ik ze moet geloven is de lichtinval niet juist, loopt de tafel scheef af, zijn de ballen niet rond, is het doek niet egaal, zijn de hoeken geen 90 graden en zijn de openingen in de tafel kleiner geworden. Toen ik de afgelopen week deze argumenten ter sprake bracht werd ik uitgelachen. Nou, wie het laatst lacht.....

Met een voldaan gevoel stap ik rond kwart voor 1 met een heerlijke borrel in bed. Simone bevindt zich inmiddels in het bos van Harry Potter en is druk bezig met het omzagen van een grote den.

Ik kijk weer terug op een heerlijke dag, de slingers blijven wapperen. Morgen is het zondag pyamadag. We willen veel van onze tijd doorbrengen in het zwembad, genietend van een heerlijk zonnetje. Natuurlijk niet in pyama maar in zwemkleding. Misschien later op de dag naar Ocala wat shoppen en daarna heerlijk eten bij Olive Garden. We zullen wel zien wat ervan terecht komt.

Islands of Adventure & Florida Mall

We beginnen in het ritme te komen. Ik word om half 8 wakker, open een ooglid, sluit deze weer en om half 10 probeer ik het nog een keer. Ik heb zowaar uitgeslapen. Nou moet ik wel zeggen dat ik gisteravond pas om kwart over 2 ging slapen. Moest eerst verslag nog typen en toen kwam P(ieter)enPe alweer online. Hij zat al op zijn werk en ik moest nog gaan slapen. Blijf het raar vinden dat tijdsverschil.

We hadden ons voorgenomen om vroeg op te staan om naar Islands of Adventure te gaan en daarna te gaan shoppen in de Florida Mall. Maar helaas is het tijdstip van vertrek dus iets later geworden. Zo rond half 2 rekenen we weer 15 dollar af om te mogen parkeren. Deze keer lijkt het erop dat we helemaal achteraan in de rij komen te staan, dat kan nooit de bedoeling zijn. Gelukkig vult de auto voor mij de laatste plek, ik dus even omkeren om in de volgende rij als 1e vooraan te mogen parkeren. Mooi, dat scheelt toch weer zeker 400 meter overbodig lopen.

In het park gaan we ons richten op attracties voor Jordan. Als eerste in Cat in the Heat en daarna in One Fish, Two Fish. Het lukt Jordan om mij precies in een straal te krijgen. Hij lachen, ik nat. Die pak ik nog terug vandaag.

Vervolgens lopen we door naar Harry Potter. Mitch en Robin doen nog snel een keer Dragon Challenge. Ik ga samen met Jordan en Simone aan het Butterbeer van Harry Potter. Smaakt niet verkeerd.

De wachtrij bij Harry Potter and the Forbidden Journey bedraagt 30 minuten. Een paar weken geleden bedroeg dit nog zo'n 2 tot 2,5 uur. Het wordt gelukkig minder druk in de parken.
Op het moment dat we de rij in willen gaan gooit een member zich voor ons. De attractie wordt tijdelijk gesloten vanwege een technisch mankement. We hebben geen zin om te wachten hoe lang dit gaat duren en vervolgen onze eigen journey. We komen via Jurassic Park terecht bij Dudley Do-Right's Ripsaw Falls. Ook hier echter tijdelijk buiten bedrijf vanwege een technisch mankement. Gaat lekker zo.




Dan maar naar Popeye & Bluto. Hier maar een wachtrij van 10 minuten. Deze 10 minuten is echter alleen maar een wandeling van 10 minuten, een rij is er niet. We lopen zeker een kilometer ( lijkt het dan ) voordat we in een ronde band mogen stappen. Uit deze attractie komen we soaked. En dan bedoel ik ook echt soaked. Drijf en drijfnat stappen we hier uit. Opdrogen komt vandaag niet meer goed. In de winkeltjes is het gewoon koud als we daar met onze drijfnatte kleren doorheen lopen.


We gaan het park verlaten en lekker eten bij het Hard Rock Cafe. Ook hier smaakt het weer allemaal heerlijk. Alleen ook hier vrij koud met die natte kleren in de airco. Als ik moet plassen moet ik gewoon gaan zitten op het toilet, zo koud is het ...

We besluiten om niet meer naar de Florida Mall te gaan. We gaan lekker terug naar de villa. In de auto creeer ik onze eigen droogtrommel, de verwarming gaat lekker hoog. We stoppen in Inverness nog even bij de Publix voor fruitsalade. Jordan wil een nieuw pak Oreo's, zijn voorraad is op.

Aangekomen bij de villa zien we dat de tuinman vandaag ook weer is geweest, de grasmat ligt er weer strak bij. We duiken met droge kleding op de bank en kijken nog een film.
Vanavond gaan de oogjes op tijd dicht. Om 10 uur is het volledig stil.

Alweer een heerlijke dag is voorbij gevlogen.

verstoppertje & Old Town

" Lex, Lex, ik hoor iets " hoor ik Simone roepen. Met een katachtige sprong lig ik naast het bed. Verdomme, weer de hoogte vergeten, deze keer bijna mijn enkelbanden gescheurd. De knal die Sim hoorde bleek niets anders dan Jordan te zijn, die met zijn knieën tegen de lamellen duwt. Vannacht slaapt hij gezellig een nachtje bij ons op de kamer. Het is kwart over 2, nog te vroeg voor mijn krantenwijk. Ik ga dus maar ff fluite en dan snel terug naar bed.

Om half 8 word ik pas weer wakker, ik begin dus te wennen. Vandaag staat er wederom niets op de planning. Misschien aan het einde van de middag naar Old Town. Maar verder rust.

Ik relax wat aan het zwembad. Jor en Mitch gaan zwemmen bij Marc, ik breng ze daar even naar toe. 10 minuten later lig ik weer in mijn eigen badje. Half uur later gaat Robin ook zwemmen bij Marc. Ik stap weer in de auto, lijk wel een taxi-bedrijf. 10 minuten later lig ik weer in mijn eigen badje. Gaat de telefoon, Edwin. Voor hij iets kan zeggen roep ik dat het zwembad er picobello bij ligt. Geen groene wanden en het water is kraakhelder. Hij zal me niet nog een keer zijn zwembad van zo'n 9,5 * 4,5 meter " vrijwillig " laten boenen !
Hij wil echter alleen even de waterstand opnemen. Maakt zich toch wat zorgen over mijn opmerking van gisteren dat we bijna binnen kunnen zwemmen. Het water mag niet boven de dolfijnen staan. Nou heb ik nog geen dolfijn gespot hier dus dat zit wel goed. Hij heeft het echter over de tegeltjes in het zwembad. Ik moet de kurk even uit het zwembad verwijderen, houdt hij me nu weer voor de gek ? Hij ligt eea toe en het probleem wordt door mij vakkundig opgelost.

Daarna kan ik weer heerlijk gaan genieten van de rust. Op mijn luchtbedje, drijvend in het water, zie ik libelles een luchtshow geven, spelen salamanders wie het langste stil kan blijven zitten, fladderen vlinders voorbij die tikkertje doen en proberen vliegende torren ( of wat het ook mogen zijn ) als bommenwerpers door het gaas heen te vliegen. De 3 gezusters kraanvogel doen een spelletje verstoppertje. Nummer 1 telt tot 10 en wie niet weg is, is gezien.

Terwijl Simone wat met de wasmachine aan het spelen is ( ja, ik heb ook vakantie hè ) en een hoop handdoeken, sokken en ondergoed weer hun oorspronkelijke geur teruggeeft, installeer ik me rond half 2 in mijn hoekje in het zwembad. Laptop naast me waarop ik de wedstrijd van PSV live kan volgen, boekje erbij om ondertussen ook wat te lezen. Ik kom de middag wel door.

Rond 5 uur gaan we naar Kissimmee. We willen weer lekker gaan eten bij Panera en vervolgens naar de bike night gaan in Old Town. De old timers op zaterdag hebben we daar wel gezien, nu een keer naar de motoren. We gooien de Dodge weer een keer helemaal vol met benzine, 38 dollar lichter en iets meer dan 15 gallon zwaarder gaan we op pad.
Bij Panera smaakt het weer opperbest. Deze keer voor mij de soep in een bread bowl. Altijd wel geinig dat je de soep in een broodje krijgt geschonken.

Daarna kunnen we naar de motoren bij Old Town. Het is er helemaal niet druk, heel anders dan de zaterdagavonden. We genieten van alle verschillende modellen, bij sommige kan ik niet eens bij het stuur. Simone is bang dat ik in een midlife crisis kom en ook als een echte biker terugscheur naar Inverness. Ik gooi mijn haren los, rol mijn mouwen op ( maar mijn tattoo is er denk ik in het zwembad afgegaan ) maar ontdek dat ik helaas mijn leren Crocodile Dundee broek niet bij me heb. Midlife crisis gelukkig weer voorbij.

   

Na al dit geweld gaan we nog even de giftshop aan de overkant van de straat onveilig maken. Jor slaagt voor een mooie etui voor school ( daar moet ie op vakantie eigenlijk helemaal nog niet aan denken ! ) en Mitch koopt 3 nieuwe nummerborden voor thuis aan de muur op zijn slaapkamer.
En dan is het weer laat genoeg, we gaan beginnen aan onze terugreis van 1,5 uur. Maar met een heerlijke auto vind ik de afstand geen probleem. Net voordat we Inverness weer binnenrijden begint het flink te regenen. Het zijn de eerste druppels die we vandaag zien. Niet slecht om 12 uur 's avonds. Hopelijk hebben we morgen ook weer goed weer, als het maar droog is. Op de planning staan Islands of Adventure en de Florida Mall. We zullen wel zien.

In ieder geval blijven we genieten van het leven ! Er zit weer een heerlijke dag op.

relaxen

Vanochtend werden we wakker van het onweer. Het knalde flink. Bij de 1e knal die ik hoorde sprong ik, nog half slaapdronken, van het bed af om in kung fu houding het fort te verdedigen. Ik was echter even vergeten dat het een behoorlijke hoogte is vanaf het matras tot aan de grond. Eenmaal goed wakker bleek het gewoon om onweer te gaan.

De vooruitzichten met het weer zijn vandaag ronduit slecht. Onweer, regen en nog meer regen. Zo'n 2 tot 4 inches kon er wel vallen in de ochtend. Naast elkaar niet zo'n probleem, bovenop elkaar is het toch wel heel veel regen. Het zwembad was inmiddels ook al aardig volgelopen, net onder NAP, is zo'n 3 centimeter onder de rand. Nog een paar dagen regen en we kunnen ook binnen zwemmen.

Plannen maken we dus niet, of eigenlijk wel, we gaan voorlopig gewoon helemaal niets doen. Beetje hangen, boekje lezen, een potje snooker, beetje niksen. Een lekkere relaxdag dus.

Verder kijken we wat tv, Mitch kijkt eerst een film, Gangsterboys. Daarna kijken we allemaal de film From Paris With Love. We komen de dag dus wel door. Jordan heeft Ryan op de koffie gevraagd, die 2 mannen vermaken zich verder ook wel.


Rond 5 uur gaan we toch uit de zwembroeken en overige hang-kleding. Eerst op bezoek bij de Kmart, kijken of we daar iets kunnen vinden wat in de koffer past. Mitch slaagt voor een t-shirt, Simone krijgt een bleech pen. Nu moeten we natuurlijk wel gaan knoeien om te kijken of deze schoonmaakstift echt werkt.

Na de Kmart gaan we naar de Outback, het is weer etenstijd. Zoals altijd is het hier bijzonder lekker, we genieten van de heerlijke steaks. We gaan ook nog voor een toetje, cheesecake. Gelukkig bieden ze daarna geen after eight meer aan ...

 

Na de Outback doen we nog even wat boodschappen bij de Walmart, de koelkast is aardig leeg. We doen alleen het eetgedeelte bij de Walmart maar zijn toch een hele tijd aan het winkelen. Ze hebben hier ook zo veel.

Behalve van elkaar en van het heerlijke eten kunnen we oa ook van de natuur genieten. De lucht ziet er prachtig uit. Even tijd voor een foto.

Gelukkig is het vanaf later op de middag droog gebleven. Hopelijk is het dat morgen ook weer zo, het is toch wel lekker op een luchtbed in de zon in het zwembad ! Voor morgen hebben we nog niet veel plannen. Misschien morgenavond naar Old Town, willen we een keer naar de parade met motoren gaan kijken. We zien morgen wel wat de dag ons weer brengt ! Niet te veel nadenken, stel voor dat we er moe van worden.

Ik ga op tijd naar bed met een borrel, laptop mee om het verslag weer te schrijven. Gisteravond haalde ik de deadline niet, had ik vanochtend meteen een aantal boze abonnees in de mail.